\u201cWe staan hier bij Mama Sranan. Met de vijf kinderen in haar armen verbeeldt zij de verbondenheid tussen\u00a0\u00e1lle\u00a0kinderen van Suriname.\u00a0Ons\u00a0erfgoed leeft niet alleen in woorden, maar ook in overdracht, ritme en beweging.\u201d Zo sprak Clifton Braam van het directoraat Cultuur in zijn hoedanigheid van ceremoniemeester bij de afsluiting van de eerste Heritage Month in Suriname. Dat gebeurde met onder andere kranslegging en kleurrijke culturele optredens. De woorden van Braam werden meteen kracht bijgezet door een energiek optreden van de Awasa-dansgroep Fiamba. Nabij het iconische \u2018Mama Sranan\u2019-monument kwamen gezagdragers, ambassadeurs, cultuurdragers en jongeren bijeen om stil te staan bij het gedeelde verleden en de gezamenlijke toekomst van Suriname.<\/p>\n
Tekst en beeld Tascha Aveloo<\/p>\n
De plechtigheid begon bij de ingang van de Palmentuin, waar de minister van Onderwijs, Wetenschap en Cultuur Dirk Currie, parlementsvoorzitter Ashwin Adhin en diverse ambassadeurs kransen legden bij het monument voor de immigratie. Vervolgens verplaatste het gezelschap zich naar de feesttent nabij het monument van Mama Sranan, een kunstwerk van Jozef Klas uit 1965 dat een moeder met vijf kinderen in haar armen uitbeeldt. Daar werd de dag na het zingen van het volkslied, spiritueel geopend door de inheemse Sambura\u00a0Asewa,\u00a0die de aanwezigen via traditioneel gebed en gezang meenam in een moment van bezinning en zegen. Daarna volgde een cultureel intermezzo van de\u00a0Marrondansgroep\u00a0Fiamba met een awasa-dans.<\/p>\n
\u201cAl die talen, geloofsovertuigingen, tradities, gebruiken en kledingstukken vertellen samen het verhaal van Suriname\u201cKirtie Ramautar<\/p>\n
Kirtie Ramautar, voorzitter van de Culturele Unie Suriname opende de vrij der sprekers en benadrukte dat Heritage Month onder andere draait om de vele culturen die het land hebben gevormd. \u201cAl die talen, geloofsovertuigingen, tradities, gebruiken en kledingstukken vertellen samen het verhaal van Suriname,\u201d zei Ramautar. \u201cEenheid in\u00a0verscheidenheid gaat\u00a0verder dan acceptatie. Echte acceptatie gaat veel verder dan alleen tolerantie. Het gaat om wie wij respecteren, vertrouwen en kansen geven \u2014 ongeacht afkomst, religie of achternaam.\u00a0Het\u00a0gaat erom dat we durven opkomen voor het recht van de ander, ook als die niet op ons lijkt.\u201d<\/p>\n
Ramautar zei dat onderlinge verschillen niet als een muur tussen mensen hoeven te zijn, maar juist gekoesterd en gewaardeerd moeten worden. \u201cMama\u00a0Sranan herinnert\u00a0ons eraan dat \u2018wi na wan\u2019. We moeten niet alleen nadenken over waar we vandaan komen, maar vooral over waar we naartoe\u00a0gaan. Het\u00a0zijn onze keuzes en daden van vandaag die de eenheid in de praktijk zullen bewijzen.\u201d<\/p>\n
Eigen erfgoed waarderen<\/p>\n
De voorzitter van de Heritage Commissie, Rachel Pinas benadrukte de symbolische waarde van de route die werd afgelegd vanaf het monument voor de immigratie naar dat van Mama Sranan. Doelend op onze voorouders zei ze: \u201cZij kwamen hier \u2014 sommigen vrijwillig, anderen onder dwang, met hoop of met diepe\u00a0pijn. Maar\u00a0samen hebben zij de basis gelegd voor wat Suriname nu is. Mama\u00a0Sranan is de\u00a0bewuste beweging van het samenbrengen van de kinderen en kleinkinderen, de nazaten van onze voorouders, die nu samen verder moeten. De grote vraag\u00a0is: hoe\u00a0gaan we samen verder?\u201d<\/p>\n
Pinas deed een dringende oproep om de jongste generatie centraal te stellen in het cultuurbeleid. \u201cWe brengen onze kinderen naar Mama Sranan om hen te\u00a0beschermen.\u00a0In onze jeugd leven onze gebruiken voort, en zij hebben de mogelijkheid om van alle losse verhalen \u00e9\u00e9n groot verhaal te maken. Laten we onze kinderen leren hun eigen erfgoed te waarderen, zonder de ander als \u2018minder\u2019 te\u00a0zien. Het\u00a0erfgoed moet geen afstand scheppen, maar juist de kracht geven om Suriname samen op te bouwen.\u201d Universiteitsstudent\u00a0en \u2018Del\u2019Delsegio\u00a0droeg het gedicht \u2018Denk ook aan mij\u2019 voor, waarin hij beleidsmakers en ouderen opriep om Suriname beter achter te laten voor de jeugd.<\/p>\n
Kennis van elkaars cultuur<\/p>\n
Minister Currie, als vertegenwoordiger van president Jenny\u00a0Simmons,\u00a0die in het buitenland is, sprak stond stil bij de jongeren, die hij karakteriseerde als \u201cde stem van de volgende generatie Srananman.\u201d \u201cHet monument Mama Sranan heeft een historische waarde, maar de diepere betekenis reikt\u00a0verder. Het\u00a0is het fundamentele ideaal van de Surinaamse samenleving: verschillende achtergronden die samen \u00e9\u00e9n natie vormen.\u00a0Al v\u00f3\u00f3r\u00a0de onafhankelijkheid werd dit ideaal verbeeld.\u201d Hij stelde dat cultuur een groter deel moet hebben in het onderwijs, zodat de jongere generatie meer van elkaars cultuur kan leren.<\/p>\n
\u201cLaten we onze kinderen leren hun eigen erfgoed te waarderen, zonder de ander als \u2018minder\u2019 te\u00a0zien. Het\u00a0erfgoed moet geen afstand scheppen, maar juist de kracht geven om Suriname samen op te bouwen\u201d<\/p>\n
DNA-voorzitter Ashwin Adhin \u2013 de laatste spreker \u2013 gaf een beschouwing\u00a0over de historissche\u00a0ontwikkeling van het integratiebeleid en de betekenis van Heritage Month. \u201c\u00c9\u00e9n en \u00e9\u00e9n is\u00a0drie. Het\u00a0geheel is meer dan de som der delen,\u201d begon Adhin. \u201cAls je alle volkeren bij elkaar optelt, krijg je er iets meer\u00a0uit.\u00a0Dat is zo symbolisch voor Suriname: samen zijn we veel meer.\u201d Adhin refereerde daarmee naar Braam, als cultuur- en\u00a0kunstdrager.<\/p>\n
E\u00e9n volk van volkeren<\/p>\n
Adhin: \u201cHet eerlijke antwoord op de vraag hoe wij hier samenkwamen is simpel:\u00a0migratie. De Inheemsen\u00a0kwamen als eerste bewoners. Daarna kwamen anderen: gedwongen als tot slaaf gemaakten uit Afrika, misleid als contractarbeiders uit China, India en Java, of later uit vrije\u00a0wil. Verschillende\u00a0wegen, verschillende wonden, maar \u00e9\u00e9n gemeenschappelijke uitdrukking: wij zijn allemaal migranten.\u201d <\/p>\n
Adhin bedankte onder meer schrijver Jeff Krab voor diens typerende omschrijving van Suriname als \u2018\u00e9\u00e9n volk van volkeren\u2019, en president Jenny Simons, die het initiatief van een \u2018Dag der Migranten\u2019 heeft uitgebouwd tot een volledige \u2018Heritage Month\u2019. \u201cDe president heeft van een gedenkteken daadwerkelijk beleid gemaakt,\u201d sprak Adhin. \u201cTijdens de opening van deze\u00a0Heritage maand\u00a0stelde zij daarom scherp: \u2018Wij\u00a0h\u00e9bben\u00a0geen diversiteit, wij\u00a0zijn\u00a0diversiteit.\u2019 Dat\u00a0is een briljant concept.\u00a0Het\u00a0geeft onze kinderen een geschiedenisles die van iedereen is en zet die diversiteit om in actie.\u201d De parlementsvoorzitter pleit er voor dat het instituut voor geschiedenis en cultuur geld \u00a0en de mogelijkheid krijgt om de geschiedenis op gedekoloniseerde wijze te herschrijven en cultureel materiaal vast te leggen voor toekomstige generaties.<\/p>\n
De middag werd afgesloten met de kleurrijke\u00a0dans Sathrangi,\u00a0waarna de kranslegging volgde door hoogwaardigheidsbekleders en genodigden. Hiermee kwam een officieel einde aan de allereerste Heritage Month \u2014 een maand die bewees dat Suriname, met al zijn verschillende achtergronden en culturele rijkdom, met vertrouwen bouwt aan \u00e9\u00e9n gedeelde toekomst. <\/p>\n\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
\u201cWe staan hier bij Mama Sranan. Met de vijf kinderen in haar armen verbeeldt zij de verbondenheid tussen\u00a0\u00e1lle\u00a0kinderen van Suriname.\u00a0Ons\u00a0erfgoed leeft niet alleen in woorden, maar ook in overdracht, ritme en beweging.\u201d Zo sprak Clifton Braam van het directoraat Cultuur in zijn hoedanigheid van ceremoniemeester bij de afsluiting van de eerste Heritage Month in Suriname. … Lees verder<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":31,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[107,121],"tags":[],"class_list":["post-408131","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-ware","category-wtijd"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/panamaserver.in\/leliedorp\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/408131","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/panamaserver.in\/leliedorp\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/panamaserver.in\/leliedorp\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/panamaserver.in\/leliedorp\/wp-json\/wp\/v2\/users\/31"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/panamaserver.in\/leliedorp\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=408131"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/panamaserver.in\/leliedorp\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/408131\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/panamaserver.in\/leliedorp\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=408131"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/panamaserver.in\/leliedorp\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=408131"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/panamaserver.in\/leliedorp\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=408131"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}