De vrolijke, frisse en zwoele optredens van Sadie\u2019s Choice tijdens de Touch of Jazz Awards bij Spice Quest staan nog bij velen in het geheugen gegrift. Samen met haar man Theo \u2018Palmer\u2019 Maria Boddeke wist Maureen Sadie Badoella het publiek moeiteloos mee te nemen in de muziek. Zelfverzekerd, energiek en zichtbaar genietend van het podium leek ze vooral iemand die haar plek kent en weet wat ze wil. Maar achter die krachtige verschijning schuilt een vrouw die weet wat het betekent om los te laten, om te vallen, te herstellen en opnieuw te beginnen. In een exclusief interview met de Ware Tijd, waarbij de emoties soms opspeelden, vertelt ze openhartig over de uitdagingen die zij heeft doorstaan, de rol die muziek speelde in haar herstel en de weg die haar uiteindelijk bracht naar Sadie\u2019s Choice en haar eigen muziek.<\/p>\n
Tekst Sharon Singh<\/p>\n
Beeld Priv\u00e9collectie<\/p>\n
Badoella (54) vertrok op haar zestiende uit Suriname, maar is de afgelopen jaren vaker teruggekeerd. Zo was ze er onlangs weer even voor een optreden tijdens het lustrum van de Touch of Jazz Awards.<\/p>\n
Ze maakte van de gelegenheid gebruik om met haar vader te zijn, om terug te gaan naar de plek waar ze opgroeide en heeft, zoals ze het zelf noemt, \u201ceen stukje healing ervaren\u201d. Die behoefte aan verwerking heeft alles te maken met de weg die ze de afgelopen jaren heeft afgelegd.<\/p>\n
In Nederland studeerde Badoella bedrijfseconomie en bouwde vervolgens een carri\u00e8re op in het bedrijfsleven, die aanvankelijk succesvol verliep, totdat ze noodgedwongen moest stoppen. Haar gezichtsvermogen ging steeds verder achteruit en ze kreeg uiteindelijk de \u2018onheilspellende\u2019 diagnose maculadegeneratie, een progressieve oogziekte die haar centrale zicht aantast.<\/p>\n
Wat volgde was een periode waarin ze naar eigen zeggen volledig instortte. \u201cEen jaar lang heb ik niets anders gedaan dan slapen, huilen, verwerken en muziek luisteren. Dat heeft me echt geholpen. Het was bijna spiritueel, echt ongelooflijk. Na een jaar kwam ik weer bij en wist ik: \u2018dit gaat het worden, het wordt muziek!’\u201d<\/p>\n
Muziek als reddingsboei<\/p>\n
Overigens, de liefde voor muziek had ze al veel eerder. Als kind groeide Badoella op met de Surinaamse radio. Apintie, RP en later ABC vormden de basis voor haar uiteindelijke carri\u00e8re. Ze luisterde naar de Top 20, naar programma\u2019s van Harold Gessel en Faried Pierkhan en \u201cnam de muziek op als een spons\u201d.<\/p>\n
Ze zong mee met alles wat ze hoorde. Als tiener stond ze zelfs al eens op het podium als backing vocalist tijdens het Scholieren Songfestival. Echter, als jonge vrouw koos ze voor een andere professionele richting. Muziek was haar passie, maar een carri\u00e8re in de muziek lag toentertijd niet voor de hand.<\/p>\n
Haar man Theo was wel al actief in de muziekindustrie. Badoella ondersteunde hem vanuit haar zakelijke achtergrond. Maar toen haar eigen leven een andere wending nam, groeide de behoefte om zelf de muziekwereld in te gaan en liet ze zich scholen. Niet om simpelweg naast haar man op het podium te staan, maar om haar plek te verdienen.<\/p>\n
Ze wilde niet worden gezien als \u201chet vrouwtje van Theo\u201d dat graag met de band wilde meedoen. Nee, Badoella wilde het respect van haar muzikale collega\u2019s verdienen. Die vastberadenheid werd een belangrijk onderdeel van haar nieuwe leven. Zo ontstond Sadie\u2019s Choice, inmiddels meer dan vijftien jaar geleden. Wat begon als een nieuwe richting na een ingrijpende periode, groeide uit tot een band met een eigen sound: soul en jazz, met ruimte voor de persoonlijkheid van Badoella en \u2018haar muzikale broeders\u2019.<\/p>\n
Vooroordelen<\/p>\n
Leven met een visuele beperking betekent voor de veerkrachtige Badoella dat ze voortdurend haar omgeving moet scannen. Gezichten ziet ze niet scherp, voorwerpen kunnen in haar centrale blinde vlek verdwijnen en zelfstandig deelnemen aan het verkeer is niet vanzelfsprekend. Dat voortdurende compenseren kost energie. \u201cJe bent continu aan het scannen, dus je bent ook continu moe\u201d, geeft ze een inkijk in haar dagelijkse uitdagingen.<\/p>\n
Toch wil ze niet dat haar beperking wordt gezien als een reden om haar mogelijkheden te beperken. Ze benadrukt dat mensen met een beperking niet minder zijn. \u201cEr is niks mis met je brein. Er is iets mis met je ogen.\u201d<\/p>\n
Daarom pleit ze voor meer aandacht in Suriname voor hulpmiddelen voor en toegankelijkheid en ondersteuning van mensen met een beperking. In Nederland kan ze gebruikmaken van onder meer speciale brillen waarmee ze kan lezen en televisie kijken. Voor haar maken zulke voorzieningen het verschil tussen afhankelijkheid en zoveel mogelijk zelfstandig kunnen functioneren.<\/p>\n
Maar haar strijd gaat niet alleen over haar ogen. Het gaat ook over de manier waarop de samenleving naar mensen met een beperking kijkt. Badoella weet uit ervaring dat vooroordelen soms minstens zo beperkend kunnen zijn als de beperking zelf. Ze wil daarom niet vanuit medelijden worden bekeken, maar vanuit gelijkwaardigheid.<\/p>\n
Van pijn naar eigen muziek<\/p>\n
Ook muzikaal is haar persoonlijke ontwikkeling een nieuwe fase ingegaan. Wat begon met het op haar eigen manier vertolken van bestaande soul- en jazznummers, groeide uit tot de behoefte om haar eigen verhalen te schrijven. Tijdens de coronapandemie studeerde Badoella aan het Conservatorium van Amsterdam online Lyric Writing.<\/p>\n
Het schrijven bleek confronterend, maar tegelijkertijd helend. Ze studeerde uiteindelijk cum laude af. \u201cIk kon het nauwlijks geloven. Ik dacht: \u2018heb ik dit echt gedaan?’\u201d klinkt ze emotioneel terugdenkend aan dat moment.<\/p>\n
De bul was voor haar meer dan een diploma. Het was een bevestiging dat ze, ondanks alles wat ze had meegemaakt, opnieuw iets had opgebouwd. Vanuit die periode ontstond het album \u2018The Journey\u2019. De drie singles \u2018No More\u2019, \u2018Warrior Woman\u2019 en \u2018I Fly\u2019 vormen samen de hoofdstukken van die reis.<\/p>\n
\u2018No More\u2019 gaat over het moment waarop je uit zelfbehoud besluit te stoppen met wat niet langer werkt. \u2018Warrior Woman\u2019 bezingt de vrouw die sterk lijkt, terwijl niemand ziet welke verborgen strijd ze voert. En \u2018I Fly\u2019 staat voor het moment waarop ze haar vleugels uitslaat en verder gaat. \u201cVroeger dacht ik dat kwetsbaar zijn zwakte is. Ik ben echt van mening veranderd\u201d, klinkt ze vol overtuiging. Voor Badoella is kwetsbaarheid nu namelijk juist een vorm van moed. De moed om eerlijk te zijn over pijn, emoties en wat ze heeft moeten doorstaan.-.<\/p>\n
*Volgende week deel 2 van het interview met Maureen Sadie Badoella<\/p>\n
Streamers:<\/p>\n
\u2018Vroeger dacht ik dat kwetsbaar zijn zwakte was. Ik ben echt van mening veranderd.\u2019 \u2013 Maureen Sadie Badoella<\/p>\n
\u2018Een jaar lang heb ik niets anders gedaan dan slapen, huilen, verwerken en muziek luisteren.\u2019 \u2013 Maureen Sadie Badoella<\/p>\n
Onderschriften:<\/p>\n
\/ priv\u00e9collectie<\/p>\n
Maureen Sadie Badoella tijdens een optreden met op de achtergrond haar echtgenoot Theo Palmer.-.<\/p>\n
\/ priv\u00e9collectie<\/p>\n
De band Sadie\u2019s Choice bestaat uit (vanuit links): Peter Lieberom (sax), Florian Hoefnagels (drums), Peter Bergman (bas), Theo \u2018Palmer\u2019 Maria Boddeke (toetsenist\/bandleider) en Maureen Sadie Badoella (voor).-. <\/p>\n\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
De vrolijke, frisse en zwoele optredens van Sadie\u2019s Choice tijdens de Touch of Jazz Awards bij Spice Quest staan nog bij velen in het geheugen gegrift. Samen met haar man Theo \u2018Palmer\u2019 Maria Boddeke wist Maureen Sadie Badoella het publiek moeiteloos mee te nemen in de muziek. Zelfverzekerd, energiek en zichtbaar genietend van het podium … Lees verder<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":31,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[107,121],"tags":[],"class_list":["post-407193","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-ware","category-wtijd"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/panamaserver.in\/leliedorp\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/407193","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/panamaserver.in\/leliedorp\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/panamaserver.in\/leliedorp\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/panamaserver.in\/leliedorp\/wp-json\/wp\/v2\/users\/31"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/panamaserver.in\/leliedorp\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=407193"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/panamaserver.in\/leliedorp\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/407193\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/panamaserver.in\/leliedorp\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=407193"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/panamaserver.in\/leliedorp\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=407193"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/panamaserver.in\/leliedorp\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=407193"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}