Soms vraag ik me af waar de ziel van de Surinaamse muziek is gebleven. Vroeger voelde een lied anders. Je hoorde niet alleen een melodie, maar ook een verhaal. Componisten schreven vanuit hun levenservaring. Liefde, verdriet, strijd, familie, hoop en teleurstelling: alles kreeg een plek in de tekst. De muziek had die onmiskenbare Surinaamse klank, met ritmes die je meteen herkende als afkomstig van hier.
\nNet\u2019 Alen, Baka Twalfu Yari, Peres Peres Pinda, Ibri Yuru, Gi Yu, Matapica, Gi U Wawan, maar ook Taafa, Koloku en Hori Mi Brasa Mi. Het waren liedjes die generaties met elkaar verbonden.
\nVandaag merk ik dat steeds meer nieuwe nummers mij niet meer raken. Ik blijf teruggrijpen naar de oude klassiekers en hoop telkens dat iemand weer met een echte Surinaamse hit komt. Een lied dat je na \u00e9\u00e9n keer luisteren al kunt meezingen. Een lied dat over tien of twintig jaar nog steeds op feesten, in auto\u2019s en tijdens familiebijeenkomsten wordt gedraaid.
\nNatuurlijk moet muziek zich ontwikkelen. Vernieuwing is belangrijk. Maar soms lijkt het alsof we zo graag modern willen klinken, dat we onderweg onze eigen identiteit zijn kwijtgeraakt. Veel nieuwe Suripop-nummers leunen zwaar op Amerikaanse R&B-invloeden. Daar is op zichzelf niets mis mee, maar wanneer bijna alles dezelfde internationale sound krijgt, verdwijnt juist datgene wat Surinaamse muziek uniek maakt.
\nMisschien is dat ook de reden waarom de oudere generatie zich steeds minder herkent in de muziek van nu. De teksten spreken haar niet meer aan en de melodie\u00ebn voelen niet meer vertrouwd. Veel liedjes lijken vooral te zijn gemaakt voor tieners en jongvolwassenen, terwijl de generatie die zoveel levenservaring heeft opgebouwd nauwelijks nog wordt aangesproken.
\nJuist die oudere generatie heeft de Surinaamse muziek groot gemaakt. Zij waren het die de liedjes jarenlang bleven draaien. En laten we eerlijk zijn: wanneer je als kind je ouders steeds dezelfde muziek hoort afspelen, blijven die nummers voor altijd in je geheugen gegrift.
\n\u201cSuma ab\u2019 na boi, a bigi ede boi. Suma ab\u2019 na boi, ai mi kisi yu mooi.\u201d
\nZo worden klassiekers geboren. Andersom gebeurt dat veel minder.
\nMisschien is het tijd om weer dichter bij onze eigen wortels te komen. Minder de drang om buitenlandse trends te volgen en meer aandacht voor onze eigen verhalen, ritmes en cultuur. Schrijf over het echte leven, zoals in \u201cSoso Kre Mi Kr\u00e9\u201d van Theo Bijlhout. Over de buurten waarin we opgroeien, de liefde die we kennen, de uitdagingen die we overwinnen en de trots die we voelen om Surinamer te zijn.
\nMaak weer liedjes die mensen samen laten zingen. Liedjes die emoties oproepen. Liedjes waarin zowel een tiener als een grootouder zichzelf kan herkennen.
\nWant uiteindelijk heet het niet voor niets Suripop. Niet American Pop, maar Suripop. Misschien ligt juist daarin de sleutel om weer muziek te maken die generaties overstijgt.
\nJerrel Harderwijk
\nThe post Waar is de echte Suripop gebleven? appeared first on Suriname suriname. <\/p>\n\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Soms vraag ik me af waar de ziel van de Surinaamse muziek is gebleven. Vroeger voelde een lied anders. Je hoorde niet alleen een melodie, maar ook een verhaal. Componisten schreven vanuit hun levenservaring. Liefde, verdriet, strijd, familie, hoop en teleurstelling: alles kreeg een plek in de tekst. De muziek had die onmiskenbare Surinaamse klank, … Lees verder<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":31,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[117,107],"tags":[],"class_list":["post-404257","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-her","category-ware"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/panamaserver.in\/leliedorp\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/404257","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/panamaserver.in\/leliedorp\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/panamaserver.in\/leliedorp\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/panamaserver.in\/leliedorp\/wp-json\/wp\/v2\/users\/31"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/panamaserver.in\/leliedorp\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=404257"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/panamaserver.in\/leliedorp\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/404257\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/panamaserver.in\/leliedorp\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=404257"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/panamaserver.in\/leliedorp\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=404257"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/panamaserver.in\/leliedorp\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=404257"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}