Dat de woningnood in Suriname groot is, staat buiten kijf. Volgens minister Diana Pokie van Sociale Zaken en Volkshuisvesting, wachten momenteel meer dan 30.000 mensen op een woning. Het gaat onder meer om burgers, die niet in staat zijn zelf een huis te bouwen, maar ook om grote gezinnen die dringend behoefte hebben aan passende huisvesting.
De omvang van dit aantal laat zien, dat het probleem al jaren sluimert en inmiddels een structureel karakter heeft gekregen. Voor veel Surinamers is een eigen woning steeds moeilijker bereikbaar geworden. Zelfs mensen met een stabiel inkomen, lopen tegen obstakels aan, wanneer zij een hypotheek willen afsluiten. Volgens de minister vormt een rente van ongeveer 7 procent bij banken, voor velen een onoverkomelijke drempel.
De regering wil daarom inzetten op de bouw van sociale woningen voor kwetsbare groepen. Daarnaast wordt gekeken naar huurkoopconstructies om ook andere inkomensgroepen, tegemoet te komen. Tegelijkertijd werkt het ministerie aan een beter systeem om de daadwerkelijke woningbehoefte in kaart te brengen.
Bij de Stichting Volkshuisvesting Suriname betalen burgers momenteel een bijdrage voor administratieve registratie. Volgens de minister zal de geplande online registratie echter volledig gratis zijn, zodra het digitale systeem wordt ingevoerd. Met dit systeem moet het eenvoudiger worden om de woningbehoefte landelijk te inventariseren en aanvragen beter te beheren.
Dat er grote behoefte is aan duidelijkheid, bleek onlangs uit de drukte bij het gebouw van Volkshuisvesting. Na uitspraken van president Jennifer Simons tijdens een regeringspersconferentie op 6 maart jongstleden, meldden veel burgers zich bij het kantoor om zich te registreren voor een woning. De situatie werd verergerd door de verspreiding van fake berichten op sociale media, waarin burgers werden opgeroepen zich direct te registreren. In deze berichten stonden zelfs foto’s van topfunctionarissen, waardoor de oproep voor velen geloofwaardig leek. Het ministerie heeft zich nadrukkelijk gedistantieerd van deze valse berichten.
Ook de onderminister was genoodzaakt burgers op te roepen, kalm te blijven en uitsluitend officiële berichten van de regering te volgen. Volgens haar wordt binnen de regering gewerkt aan een systeem dat de registratie efficiënter en menswaardiger moet laten verlopen. Maar precies daar wringt voor veel burgers de schoen, want terwijl er wordt gesproken over systemen, inventarisaties en procedures, wachten duizenden gezinnen al jaren op een oplossing. De formulieren die nu zijn uitgedeeld aan mensen die zich bij Volkshuisvesting hadden gemeld, zijn op zichzelf geen oplossing voor het fundamentele probleem.
Ook het voornemen om in de toekomst een online registratiesysteem via een QR-code te introduceren, kan het proces wellicht overzichtelijker maken, maar een digitale registratie bouwt nog geen huizen. Het helpt bij het organiseren van de vraag, maar niet bij het daadwerkelijk oplossen van het tekort. Hetzelfde geldt voor het opnieuw bekijken van oude woningbouwprojecten en publiek-private samenwerkingen die in het verleden zijn vastgelopen. Het is begrijpelijk dat de regering wil nagaan wat juridisch nog mogelijk is, maar voor de duizenden woningzoekenden voelt het opnieuw als een fase van onderzoek en voorbereiding.
Dat er niet binnen enkele maanden duizenden woningen kunnen worden gebouwd, is een realiteit waar niemand omheen kan. Maar de kern van het probleem is dat de woningnood niet gisteren is ontstaan.
Het is het resultaat van jarenlange achterstanden, plannen die niet zijn uitgevoerd en projecten die nooit volledig van de grond zijn gekomen. Daarom moet het debat over woningbouw verder gaan dan alleen registratie en inventarisatie. De samenleving verwacht duidelijke planning, concrete projecten en vooral zichtbare voortgang, want voor de duizenden gezinnen die nog steeds zonder eigen woning zitten, is de woningnood geen beleidsdiscussie, maar een dagelijkse realiteit, waarin ouders proberen een gezin groot te brengen zonder zekerheid over hun woonsituatie. En zolang dat zo blijft, zal elke aankondiging over woningbouw automatisch leiden tot lange rijen, hoopvolle verwachtingen en uiteindelijk ook teleurstelling, wanneer de oplossingen te lang op zich laten wachten.
The post WONINGNOOD IS OVERDUIDELIJK ..
- Column: De ziel die zich reinigt terwijl de wereld beweegt..
- Gajadien positief over college van bestuur OM, maar kritisc…..
- OM: Nurmohamed negeerde negatief advies Raghoebarsing in kw…..
- CLAD-rapport heeft OM doen besluiten Somohardjo als verdach…..
- Column: Borrelpraat no. 915..
- Zanger Kalyan Kedar lanceert eigen label KLYN Studio..
- Etna Iris Baarn..
- Rinette Yvonne Nooitmeer..
- Crisisopvang..
- Nieuw ICT-centrum in Brownsweg moet digitale toegang in bin…..
- Investeringen moeten regionale ziekenhuizen betere rol geve…..
- DIEPE WONINGCRISIS IN SURINAME..
- ONAFHANKELIJKE PERS IN SURINAME ONDER DRUK..
- Oorlog met Iran kan ook gevolgen hebben voor Suriname..
- Trinidad en Tobago verlengt noodtoestand met nog eens drie …..
- Reyme: voorstel voor meerdere procureurs-generaal van tafel…..
- ZIJN WE DOM OF MAKEN WE VERKEERDE POLITIEKE KEUZES?..
- Ishika Rigpal en Chayenn Thakoer winnen Miss India Surinam…..
- Waidoe pleit voor verlaging salarissen politiek en rechterl…..
- Zoveelste verwoede poging vrije pers te muilkorven..
- IS ER WERKELIJK GEEN VERTROUWEN IN DE POLITIE?..