WIJ SCHENDEN ONS AANGEZICHT

Geen enkele Surinamer heeft in het diplomatiek veld bereikt wat Albert Ramdin bereikt heeft. De functie als secretaris-generaal van de OAS, plaatst hem als leider en ons als natie, aan tafel op een moment van cruciaal belang voor onze verdere economische ontwikkeling. Over de wijze waarop hij in het afgelopen jaar leiding gegeven heeft aan de organisatie, is vanuit de internationale gevestigde media, geen wanklank te horen. Dit is consistent met zijn trackrecord in dergelijke kringen en met zijn eerdere rol bij de organisatie als assistant-secretaris-generaal en ook als assistent-secretaris-generaal bij de CARICOM. Daarom is het als nationale media treurig, wanneer wij bereid blijken ons aangezicht te schenden, op het moment dat onze neus kriebelt. Alle nieuwsbronnen leiden terug naar het online platform Infobae. Een site vol Spaanstalige AI-artikelen, waarvan de link naar de redactie terugleidt naar de homepage en waarvan de ‘redactieleden’ pas in 2023 een LinkedIn-geschiedenis vertonen, na doorklikken. Overigens, vanuit een pagina in India aangemaakt, met ‘200 tot 500 man personeel’, maar zonder een colofon. Wie doorzoekt, naar eerdere of andere berichten over de OAS, zal in de afgelopen periode, niets terugvinden.
De interesse van de site is dus rond mei 2026 begonnen, maar is al van dien aard, dat op stafniveau namen en voornamen haar bekend zijn. Het schijnt ook niemand opgevallen te zijn, dat een viraal appbericht van enkele dagen daarvoor, met dezelfde inhoud, vrijwel tegelijkertijd opdook. Het ‘rapport’ waarnaar daarin verwezen wordt, heeft geen naam, datum, onderwerp of autoriteit die het samengesteld zou hebben. Het fictieve karakter is duidelijk, triest en met nog geen kwartier aan inspanning, makkelijk doorheen te prikken.
Desondanks staan Surinamers in de startblokken om twee functionarissen, neer te halen. Functionarissen met wie geen van hen het aan zou durven, een discussie op de inhoud te voeren, als het hun respectievelijke vakgebieden betreft. De functionaris is in functie en vuil smijten zonder enige basis naar wat binnen zijn huidige rol gebeurt, is ons eigen gezicht met modder besmeuren. Voor de VHP’ers en Ramdinisten is dit het exact gedeelte van deze bijdrage, waar u de krant mag opvouwen en afscheid mag nemen, want wat er volgt past in het geheel niet in uw straatje. Wat namelijk voor geschiedschrijving en voor toekomstlessen de volste aandacht verdient, en niet krijgt, is hoe en ten koste waarvan, de functionaris bereikt heeft wat hij bereikt heeft. Ten eerste is de functie van minister van BIBIS accepteren en bekleden, cruciaal geweest. In de afgelopen dertig jaar heeft geen enkele secretaris- generaal van de OAS, zonder eerder nationale kabinetsfuncties te hebben vervuld, verkiezing bereikt. Dit ontbrak op Ramdins cv en heeft volgens ingewijden, hem in 2015 in de weg gezeten bij een vroege rondvraag over zijn kansen om door te groeien tot die functie, vanuit een positie als tweede man in de organisatie. Ten tweede is het verruimen van de bevoegdheden van het ministerie, een directe aanleiding geweest voor toegang op een ander zakelijk en politiek niveau. Ramdin heeft geen van de honderdvijftig investeerders die hij aan president Santokhi had beloofd, uiteindelijk binnengebracht, met die ruimere zeggenschap. Total en Apache waren reeds betrokken voor het aantreden van Santokhi.
Ten derde is de volle focus van Ramdin, zowel qua afgelegde reizen als qua participatie aan conferenties in de regio en organiseren van activiteiten en ontvangsten, minstens mede in dienst geweest van het creëren van draagvlak voor zijn uiteindelijke deelname tot verkiezingen als secretaris-generaal.
Het werkelijk diepgaander onderzoek, zou op een nationaal niveau in politieke en beleidsmatige zin moeten zijn, naar wat Ramdin bereid was op te offeren aan Surinaams politiek kapitaal, schaarse staatsmiddelen te midden van een ernstige financiele crisis en geopolitieke belangen, voor zijn eigen agenda om exact te belanden, waar hij vandaag de dag zit. Wij hoeven dat niet te doen door virale WhatsApp berichten met legitieme nieuwsaandacht te verheffen naar iets wat het niet is. Wij hoeven het buitenland daar niet bij te betrekken. Maar wij moeten toch met een serieuze bril op gaan kijken, waarom bijvoorbeeld de Rekenkamer hem op de vingers tikte. Dit is niet schenden van het eigen aangezicht, dit is de lijn doortrekken die nu ten opzichte van Somohardjo, Hoefdraad en Nurmohamed getrokken wordt. In het bijzonder omdat twee van hen, ten opzichte van hem in een advies en gezagsrelatie stonden, als vaste vervanger van een president, die het minst aantal dagen op nationale bodem doorgebracht heeft van elk van zijn voorgangers.
The post WIJ SCHENDEN ONS AANGEZICHT ..

...