WIE ONTFERMT ZICH OVER DE VERPLEEGSTERS DIE ZIJN GEBLEVEN?

De minister van Volksgezondheid, Welzijn en Arbeid, André Misiekaba, heeft eerder tijdens de vergadering van de Raad van Ministers verteld, dat er een groep van ongeveer tien tot vijftien verpleegkundigen in Nederland is, die bereid is terug te keren naar Suriname. Inmiddels is aangegeven, dat er wordt bekeken hoe deze verpleegkundigen kunnen worden teruggehaald, waarbij onder meer werk en huisvesting geregeld zouden worden. Op zich is het natuurlijk goed als Surinaamse verpleegkundigen terug willen komen. Ons land heeft verpleegkundigen nodig. Daar bestaat geen twijfel over. Maar hoe zit het met de verpleegkundigen die nooit zijn weggegaan?
De verpleegsters die hier zijn gebleven en iedere dag onder moeilijke omstandigheden hun werk doen. De verpleegsters die al jaren klagen over hun salaris, de werkdruk en de omstandigheden waarin zij hun werk moeten uitvoeren. Hoe zit het met deze groep?
De verpleegsters die moeten onderhandelen en soms zelfs actie moeten voeren, voordat er naar hun problemen wordt geluisterd. Wie komt voor hen op? Want laten we eerlijk zijn, als je ervoor kiest om naar Nederland te vertrekken, dan weet je dat je daar zelf een leven moet opbouwen. Je gaat daar werken, je zoekt een woning en je draagt zelf de kosten van je verhuizing en je leven daar. Als het uiteindelijk tegenvalt en je besluit terug te komen, dan zou de overheid kunnen helpen met het vinden van een baan. Maar moet de overheid ook nog opdraaien voor een ticket, huisvesting en andere kosten van terugkeer?
Dit is een terechte vraag, zeker omdat dezelfde overheid moeite lijkt te hebben de verpleegkundigen die hier zijn gebleven, tegemoet te komen. Wat krijgen de verpleegkundigen die al jarenlang in Suriname werken?
Een betere woning? Een hoger salaris? Betere arbeidsomstandigheden? Meer collega’s, zodat zij niet voortdurend met personeelstekorten hoeven te werken? Of moeten zij eerst weer gaan staken, voordat hun problemen serieus worden genomen? We moeten oppassen dat we geen verkeerd signaal geven. Het kan niet de bedoeling zijn dat iemand die vertrekt en later terugkomt, meer ondersteuning krijgt dan iemand die al die jaren in Suriname is gebleven.
De minister zegt dat het terughalen van verpleegkundigen belangrijk is. Maar heeft de minister ook een plan voor de verpleegkundigen die hier zijn gebleven? Want zij hebben het land niet verlaten. Zij hebben hier gewerkt, toen het erg moeilijk was. Zij hebben patiënten verzorgd toen er personeelstekorten waren. Zij zijn gebleven. Dan verdienen zij het ook, gezien te worden. Het terughalen van verpleegkundigen uit het buitenland kan een goede zaak zijn. Maar laten we ondertussen niet vergeten dat er hier al een groep verpleegkundigen is die al jaren vraagt om betere waardering. Wie zorgt er eigenlijk voor hen?
The post WIE ONTFERMT ZICH OVER DE VERPLEEGSTERS DIE ZIJN GEBLEVEN? ..

...