Wie komt hier werkelijk op voor het Matawai-gebied?

door

Met grote verontwaardiging heb ik kennisgenomen van de persconferentie over de goudwinning in de Moeroemoeroekreek in het Matawai-gebied, gehouden op vrijdag 21 augustus jongstleden. Wat bedoeld zou moeten zijn om de zorgen van de gemeenschap naar voren te brengen, ontaardde naar mijn mening vooral in een podium voor zware beschuldigingen aan het adres van overheidsfunctionarissen en het traditioneel gezag. Onder anderen de minister van Justitie en Veiligheid, de minister van Natuurlijke Hulpbronnen en de districtscommissaris van het gebied werden daarbij genoemd.
Kritiek mag. Protesteren mag. Opkomen voor je rechten mag en moet zelfs. Maar wie anderen publiekelijk beschuldigt, draagt ook de verantwoordelijkheid om met feiten en bewijzen te komen. Zware aantijgingen zonder behoorlijke onderbouwing brengen het Matawai-gebied geen stap verder.
En juist dat heb ik tijdens deze persconferentie gemist.
Wie stelt, moet bewijzen. Dat is geen regel die vandaag is uitgevonden. Het is een fundamenteel beginsel wanneer mensen publiekelijk ter verantwoording worden geroepen of van ernstige zaken worden beschuldigd.
Wat mij vooral verbaasde, was de rol van jurist Patricia Meulenhof, die naar voren trad als juridisch adviseur van mensen die menen dat hun rechten zijn geschonden. Van een jurist verwacht je juist zorgvuldigheid, hoor en wederhoor en een aanpak waarbij feiten centraal staan. Zeker wanneer het gaat om een gevoelig conflict binnen een gemeenschap met eigen traditionele gezagsstructuren.
In plaats daarvan bleef bij mij de indruk achter dat mensen uit dezelfde gemeenschap tegenover elkaar werden geplaatst. Daarom stel ik een eenvoudige, maar noodzakelijke vraag: wat was de werkelijke bedoeling van deze persconferentie?
Waarom wordt in Paramaribo een persconferentie gehouden over een conflict dat zich diep in het Matawai-gebied afspeelt? Waarom niet eerst alle betrokken partijen ter plaatse aan tafel brengen? Waarom niet eerst het gesprek aangaan met het traditioneel gezag? En waarom mensen publiekelijk beschuldigen voordat alle kanten van het verhaal behoorlijk zijn gehoord?
Wie werkelijk voor het achterland opkomt, moet ervoor waken dat de gemeenschap wordt gebruikt als decor voor een mediastrijd.
Juist van iemand die het achterland juridisch wil bijstaan, mag worden verwacht dat die begrijpt hoe gevoelig het is wanneer traditionele structuren publiekelijk ter discussie worden gesteld. Deskundigheid brengt verantwoordelijkheid met zich mee. Je kunt niet zeggen dat je voor een gemeenschap strijdt en tegelijkertijd het risico nemen dat de verdeeldheid binnen diezelfde gemeenschap groter wordt.
Laat één ding duidelijk zijn: de goudproblematiek in het Matawai-gebied is ernstig en verdient een rechtvaardige en duurzame oplossing. De mensen hebben recht op duidelijkheid. Zij hebben recht op bescherming van hun belangen. En wanneer er onrecht heeft plaatsgevonden, moet dat worden onderzocht en aangepakt.
Maar een oplossing komt niet dichterbij door verdachtmakingen, onderlinge strijd en publieke beschadiging zonder dat voldoende bewijs op tafel wordt gelegd.
Mijn boodschap aan jurist Patricia Meulenhof is daarom duidelijk:
“Du nanga leti na mama fu obia.”
Vrij vertaald: goed en oprecht handelen vormt de basis van kracht en herstel.
Als u werkelijk voor het achterland wilt opkomen, help dan partijen bij elkaar te brengen in plaats van de afstand tussen hen groter te maken. Luister naar alle betrokkenen. Respecteer het traditioneel gezag. Onderzoek de feiten. En wanneer er daadwerkelijk misstanden zijn, leg dan de bewijzen op tafel.
Het Matawai-gebied heeft geen behoefte aan meer verdeeldheid. Het heeft behoefte aan oplossingen. Dit is geen persoonlijke aanval. Het is een wake-upcall. Want wie beweert het achterland te verdedigen, moet voortdurend oppassen dat hij niet zelf onderdeel wordt van het probleem.
Robert Cairo
robertcairo@gmail.com
The post Wie komt hier werkelijk op voor het Matawai-gebied? appeared first on Suriname suriname.