Wereld Milieudag – Suriname

OP 5 JUNI staat de wereld stil bij het belang van een schoon en groen milieu. Deze dag is ingesteld door de Verenigde Naties in 1972 om de aandacht te vestigen op het effect van menselijk handelen op het milieu. Daarnaast spelen de gevolgen van klimaatverandering een belangrijke rol op het leefmilieu in de wereld en het woongenot van velen.

Wanneer mensen grote woorden als klimaatverandering en carbon credits horen, lijkt het vaak een fenomeen dat ver van hun invloedsfeer ligt. Toch is behoud van het milieu iets dat heel dichtbij ons allen ligt. Dat hebben we de afgelopen tijd gezien. Want terwijl we met grote overtuiging de beschuldigende vinger blijven wijzen naar de overheid als wegen grote kraters vertonen of als ons huis onder water loopt door een verstopte kreek, hebben we een groot deel hiervan ook zelf in de hand.

Heel Suriname ervaart het ongemak. Na elke heftige regenbui ligt het land vaak onder. Dat is overal in de wereld min of meer hetzelfde. Zo snel als ‘Petrus’ het hemelwater naar beneden laat sijpelen, is geen enkele afvoer nog. Wat niet moet gebeuren, is dat het water vele uren en dagen blijft zitten. Want dan zijn mensen genoodzaakt erdoorheen te lopen of rijden met alle gevolgen van dien.

Maar dat het zo lang blijft liggen komt deels door onszelf. Zo hebben horrorplaatjes van de afgelopen periode zich via sociale media op ons netvlies verankerd. Miljoenen petflessen die wij zelf achteloos hebben weggegooid. Tientallen wasmachines, matrassen en soms zelfs autowrakken die uit trenzen, kanalen en afvoerbuizen tevoorschijn kwamen, is werkelijk om ons massaal voor te gaan schamen.

En natuurlijk moet de overheid de ophaal van (groot) afval beter organiseren, maar wat wij zelf kunnen doen moeten we echt ook oppakken. Hoe moeilijk kan het zijn om een ton op te zoeken of afval mee te nemen naar huis wanneer er geen ton is. Maar misschien snappen we niet wat de gevolgen kunnen zijn van ons handelen.

Beseffen we bijvoorbeeld wel dat het water dat blijft liggen door onze slordigheid er ook toe leidt dat het asfalt afbrokkelt en er grote kraters ontstaan op wegen? Want dat zorgt er weer voor dat bij hevige regen weggebruikers schade ondervinden als ze in de gaten rijden. Door die kringloop betalen we zelf toch wel weer de rekening voor onze slordigheid.

Wat we ook moeten beseffen – en dat kan terwijl we ons boos maken om de hoge rekening van de monteur- is dat klimaatverandering niet te stuiten is. Het is dus nodig om te adapteren om de effecten van hevige regenval of extreme droogte minder zwaar te voelen.

Met andere woorden: als we ons milieu blijven vervuilen, zullen de afvoerwegen nog meer verstopt raken, zal er nog meer water blijven zitten op de straten, worden de gaten nog groter en de rest kunt u zelf invullen én betalen. De boodschap: laten we ons deel doen om een schoon milieu te hebben doen zodat de ‘rekening’ die wel zelf veroorzaken minder zwaar zal zijn. Een schoon milieu is dus letterlijk in ons voordeel.

...