Welkom in kleuterland

SERIEUS!? / Ivan Cairo

Wie de laatste weken de verrichtingen binnen de Surinaamse overheid volgt, krijgt langzaam het vermoeden dat ergens bij de verkiezingen een vergissing is gemaakt. We dachten bestuurders te kiezen, maar kregen weer een kleuterklas. Althans kleuters op diverse sleutelposten. Met dit verschil dat kleuters na een standje van de juf doorgaans weer vriendjes worden.

Bij de TAS vliegen directeur en raad van commissarissen elkaar bestuurlijk in de haren en weigert de ministerraad de directeur te schorsen. Geen gegronde reden, aldus de RvM. Ondertussen moppert ‘Bigi Bravo’ dat zijn mensen binnen de overheidsadministratie voortdurend worden gecriminaliseerd.

“Het werd nóg mooier toen vicepresident Rusland bevestigde dat de overheid enorme betalingsachterstanden heeft bij de EBS en SWM. Sommige dateren zelfs van 2020”

En wanneer ‘Grote Bravo’ even is uitgesproken, laat ‘Kleine Bravo’ van zich horen. Hij heeft namelijk een boodschap voor De Nationale Assemblee: ‘wie een grote mond heeft over de stroomvoorziening door de EBS, moet misschien eerst zijn elektriciteitsrekening betalen’. Kijk, dan heb je theater. Kleutertheater.

Raymond Sapoen voelde zich in het kruis getast en riep prompt om de eer van het parlement te verdedigen. Hij was “enorm gestoord”. ‘Kleine Bravo’ mag volgens hem dan directeur van de EBS zijn, maar onaantastbaar is hij bepaald niet. Immers, een directeur van een staatsbedrijf hoort het hoogste college van staat niet op een dergelijke wijze toe te spreken.

Daar valt iets voor te zeggen. Alleen zit er één vervelend draadje los in Sapoens betoog: misschien hééft DNA zijn stroomrekening inderdaad niet betaald. En dus werd Tante Adelien van de overheidscentjes erbij gehaald. DNA-voorzitter Adhin heeft haar officieel gevraagd de bonnetjes te zoeken. ‘Waar gaan de EBS-rekeningen naartoe?’ ‘Wie ontvangt ze?’ ‘Zijn ze betaald?’ En zo niet: ‘waarom niet?’

Alsof Tante Adelien tussen begrotingstekorten, staatsschuld, subsidies en lege staatszakken niets belangrijkers te doen heeft dan in de administratieve rommelkamer te zoeken naar de stroomrekening van DNA.

Het werd nóg mooier toen vicepresident Rusland bevestigde dat de overheid enorme betalingsachterstanden heeft bij de EBS en SWM. Sommige dateren zelfs van 2020. Alsof het jaartal ertoe doet. ‘Kleine Bravo’ heeft dus misschien een grote mond, maar kennelijk staat daar ergens ook een grote rekening tegenover.

En daarmee is de Surinaamse bestuursklucht compleet: directeur tegen rvc. Parlementariër tegen directeur. Coalitiegenoot tegen coalitiegenoot. ‘Bravo’ boos, ‘Kleine Bravo’ boos, Sapoen boos en Tante Adelien mag de bonnetjes zoeken. Intussen wachten burgers op goed bestuur.

Misschien moet president Jennifer Geerlings-Simons haar coalitiepartners en staatsdirecteuren eens bijeenroepen voor een spoedcursus kleuteronderwijs: niet schreeuwen, niet vechten, elkaar laten uitpraten en na gebruik je speelgoed opruimen. Wie niet wil luisteren moet maar in de hoek gaan staan.

Het zou grappig zijn als het bestuur van een land geen serieuze zaak was. Want achter deze zielige vertoning van volwassen kleuters schuilt een groter probleem: gebrek aan bestuurlijke discipline. Misschien moeten alle betrokkenen daarom één eenvoudig regeltje boven hun bureau hangen: ‘Eerst besturen, dan bekvechten’.

ivancairo@yahoo.com