WEIGERING PG LEGT HIATEN BLOOT

door

De Procureur Generaal meent een compleet dossier afgeleverd te hebben bij De Nationale Assemblee. Zij verschijnt liever niet persoonlijk voor de onderzoekscommissie in de dossiers tegen de voormalige politieke ambtsdragers Somohardjo, Nurmohamed en Hoefdraad, maar zou willen volstaan met schriftelijke toelichting op vragen, die haar parket schriftelijk ontvangt. Voor een Instituut dat een klein jaar geleden nog erkende meer transparantie en begrip van zijn werk door de samenleving te willen verwelkomen, is dit geen consistente stap. Voor een functionaris die een jaar lang, onder het mom van een serie aan wijzigingen in wet en grondwet, als doelwit en zondebok door het slijk gehaald is, voor alles wat rammelt aan de strafvorderlijke rechtspleging, is het een begrijpelijke stap.
De weigering te verschijnen in persoon, grenst gevaarlijk nauw aan rechtsweigering, dienstweigering en plichtsverzuim. Het oordeel of een dossier voldoet aan een ander instituut om tot voortzetting of besluitvorming te komen, ligt geenszins bij het vorig Instituut in de keten van rechtsvinding en vervolging.
De PG weet dat in het recht, aan het niet verschijnen, de gevolgen verbonden kunnen en zullen worden, welke degene die het oordeel vormen, rechtvaardig voorkomen. Op minstens twee manieren, schendt de PG dan ook de drie procedures, namelijk door enerzijds de slagingskans op succesvol in staat van beschuldiging stellen, op het spel te zetten. En daarnaast door met weigering, het tijdsverloop van de procedures, te vertragen.
In een praktische zin kan een voltallig aanwezige commissie met tijdsrestricties, op een vooraf bepaald moment, gericht vragen stellen en terstond antwoord krijgen. De leiding van de onderzoekscommissie wordt nu belast met het inzamelen van vragen bij een veelheid aan leden, opgehouden door de reactietijd van de PG als schriftelijk aldus verhoorde. Maar zowel onderzoekscommissie als Assemblee als geheel, verliezen bij het niet in persoon verschijnen, alles omtrent het non verbale, dat aan toelichting en overtuiging, dus uiteindelijk aan besluitvorming, zou moeten bijdragen.
Dit is in het recht geen discussie of twijfelpunt. Dit is de basis van comparities en van verhoren in ieder rechtsproces.
Het andere hiaat dat blootgelegd wordt, is de dode letter van het enqueterecht, zonder een onderliggend processueel kader. Had ons parlement de mogelijkheid tot dagvaarden, dan zou de PG niet slechts uitgenodigd, maar tot aanwezigheid opgeroepen kunnen worden. Met ingrijpende persoonlijke gevolgen bij weigering. Het zou betekenen, dat ook deze machtige functionaris, zich niet boven de wet zou kunnen stellen. Op dit moment wordt met de weigering slechts de geest van de wet, met voeten getreden. De letter van de wet wordt misschien niet geschonden. Maar van de best betaalde landsdienaar op de loonlijst van de Belastingbetaler, mag veel en veel meer verwacht worden.
The post WEIGERING PG LEGT HIATEN BLOOT ..