WANNEER ZELFS DE KRANEN WORDEN GESTOLEN

door

De diefstal van kranen en koperen leidingen bij de recent gerenoveerd school O.S. Julius Lobato, is dieptriest. Het gaat hier niet om zomaar een schoolgebouw. Het gaat om een plek waar kinderen uit kansarme gezinnen onderwijs krijgen. Juist daar wordt een voorziening getroffen, die hun ontwikkeling moet steunen en kansen uiteindelijk gelijk moet trekken, voor deze jonge Surinamers. Investeren in onderwijs is al een grote opgave. Scholen hebben middelen nodig, leerkrachten verdienen steun en kinderen moeten kansen krijgen in een kindvriendelijke omgeving. Maar wat betekent zo een investering, als zelfs basale voorzieningen, niet veilig zijn? Dan dreigt geld voor onderwijs een weg naar zee dragen te worden en ook zo door donateurs ervaren te worden.
Dat deze schenking een internationale herkomst heeft, maakt de zaak extra pijnlijk. Wat bedoeld was als steun aan Surinaamse kinderen, eindigt als een internationale schande voor ons land. Het beeld dat ontstaat, is dat zelfs hulp aan kwetsbare kinderen, niet beschermd kan worden in ons land in 2026. De diefstal legt drie problemen bloot. Het eerste is het falen van de beveiliging. Dat is niet alleen een kwestie van een slot of een hek. Het raakt ook aan beleid, toezicht en de zorg voor publieke voorzieningen. Wie is belast met de bescherming van deze school en welke afspraken zijn daarover gemaakt, in het bijzonder na het aanvaarden van internationale ondersteuning?
Het tweede probleem is het falen van de opsporing. Een school kan niet afhankelijk blijven van de hoop, dat dieven elders worden aangehouden. De daders moeten worden opgespoord en ter verantwoording worden geroepen. Er moet een voorbeeld gesteld worden en ontmoediging plaatsvinden. Anders ontstaat het beeld, dat diefstal van kwetsbaar gemeenschapsbezit zonder gevolgen blijft. Het derde probleem raakt ons allemaal. Hoe is het mogelijk dat niemand iets heeft gezien, gehoord of gemeld? Sociale controle is geen taak van de politie alleen. Ook buurtbewoners hebben een rol. Tips kunnen helpen om de schuldigen te vinden. Zwijgen beschermt uiteindelijk degenen die onze gezamenlijke voorzieningen afbreken, in het bijzonder in een wijk waar hoop vooral vanuit onderwijs en vorming van een volgende generatie moet komen. Beveiliging, toezicht, opsporing en betrokkenheid van de buurt moeten samenkomen in een krachtig signaal. Een schoolgebouw is meer dan stenen, kranen en toiletten. Het is een investering in kinderen die vaak al minder kansen hebben. Wie daarvan steelt, steelt niet alleen materiaal, maar tast ook hun toekomst aan. De vraag is daarom niet alleen wie de kranen heeft gestolen. De vraag is ook waarom wij als samenleving toelaten, dat dit kan gebeuren.
The post WANNEER ZELFS DE KRANEN WORDEN GESTOLEN ..