Vuurhaarden

door

Het meest irritante dat je kan overkomen is wanneer je slachtoffer wordt van gezeik waar je geen moer mee te maken hebt. Zoals hoe ellendelingen het bos waarnaast ik woon in brand hebben laten vliegen en de buurt nu reeds een week in de smog woont. Het begon aan de andere kant waar ze wel vaker rommel verbranden, maar de wind maakte dat deze keer plots letterlijk de vlam in de pan sloeg. Ik hoorde ze nog roepen dat mogelijk de brandweer moet worden gebeld. Die is ondertussen wel een paar keer verschenen, maar ondertussen is het smeulende vuur – het wordt zelden groot – opgedeeld in verschillende haarden die zich in het dichte bos moeilijk laten bestrijden. En wij zitten naar mijn schatting nog enige tijd in de smog.

Zo ook de wereld kennelijk. Niet vanwege de vuurhaarden nabij mijn huis, maar vanwege de internationale vuurhaarden die ook bij ons huis zitten. Recent hebben we de ontvoering van Nicolás Maduro gehad en dat vuurtje smeult ook nog na. Nu heeft de Amerikaanse president Donald Trump het in zijn hoofd gehaald om Iran aan te vallen, ook om een regiem dat hij niet lust. Het gevolg liet niet lang op zich wachten. De olieprijs steeg binnen een dag met 10 procent naar 80 US dollar per vat en analytici geven aan dat het niet is uitgesloten dat dit verder stijgt naar 100 US dollar per vat. Dat allemaal om het grotere plan: olie zoveel als mogelijk weg te houden van China en Rusland. Dat gaan we voelen. Misschien moeten de militante leraren wachten met hun actie tot dat effect heeft om meer substantie te hebben voor hun acties. Tante Jenny zal minder argumenten hebben om niet met hun eisen mee te gaan.

Zij heeft kennelijk met meer smog te maken dan ik. Want terwijl ze met haar regionale collega’s in conclaaf was op St. Kitts, arriveerde Trumps afgevaardigde Marco Rubio om de regio de les te lezen. Dat was duidelijk. Evenals de les die hij eind maart 2025 aan Chan kwam lezen. In twee uurtjes op de luchthaven liet hij Chan weten dat hij en zijn baas niet gesteld zijn op de Chinese invloed hier te lande. Trump nodigde via Rubio de premiers Kamla van Trinidad en Irfaan van Guyana uit om koffie te gaan drinken in de VS. Laten het toevallig olie landen zijn, waar vooral Amerikaanse bedrijven actief zijn. Tante Jenny heeft wat dat betreft het geluk dat TotalEnergies Frans is en wij nog niet produceren. Wat dat betreft heeft Kamla, die reeds zijn vazal was in de Venezolaanse kwestie, laten blijken de les te hebben begrepen. Als enige regionale leider heeft zij – daar waar iedereen zweeg – Trump gefeliciteerd met zijn actie tegen Iran.

De taal van Trump is duidelijk. Wat vooral China en in mindere mate Rusland in lange tijd aan nieuwe relaties hebben opgebouwd, wordt met de harde hand neergehaald. En daarmee ook de olie die letterlijk de Chinese economie stuwt. Gedreven door zijn succes met Venezuela en nu ook Iran, kan je er donder op zeggen dat Cuba de volgende halte is. Het voorwerk is reeds gedaan. Tante Jenny en haar collega’s mogen humanitaire hulp hebben toegezegd, maar alles wijst erop dat straks de vlam echt in de pan slaat. Brandhaard erbij. Ik begin ondertussen te vrezen dat een fikse ‘longontsteking’ Tante Jenny niet bespaard zal blijven.-.

roziegeur@gmail.com