Vrouwendag

door

HET IS MORGEN 8 maart, de internationale Dag van de Vrouw. Dit jaar staat het thema ‘give to gain’ centraal. Het thema legt de nadruk op het feit dat delen van kennis en het openen van deuren voor vrouwen een samenleving meer goed doet en meer in balans brengt. In Suriname zijn we een stap vooruitgegaan op dit gebied omdat we een vrouw als president hebben gekozen vorig jaar.Dat geeft aan meisjes en jonge vrouwen de boodschap dat vrouwen wel degelijk kunnen doordringen tot de hoogste top in het land, immers zo lang het niet gezien of gedaan is blijft het een theorie. Hoe president Jennifer Geerlings-Simons haar taak vervult zal maken zat zij als kundige of onkundige president de geschiedenisboeken in zal gaan. Maar dat ze de eerste vrouwelijke president is, is een prestatie.

Doordat de salarissen in deze beroepsgroepen zo laag zijn, worden deze vrouwen onevenredig veel getroffen door barre omstandigheden in dit land.

8 maart werd ingesteld om te vechten tegen ongelijkheid op de werkvloer en ongelijkheid binnen de maatschappelijk realiteit en discriminatie van vrouwen. Anno 2026 lijkt het minder actueel toch is nog steeds nodig dat er strijd geleverd wordt en dat niet alleen in de landen waar meisjes bijvoorbeeld niet naar school mogen, geen auto mogen rijden en nog steeds uitgehuwelijkt worden. Ook in Suriname waar sommige van deze misstanden nog steeds voorkomen, zijn de uitdagingen levensgroot.Veel mensen staan er bijvoorbeeld niet bij stil dat het onderwijs en de zorg gedomineerd worden door vrouwen. Doordat de salarissen in deze beroepsgroepen zo laag zijn, worden deze vrouwen onevenredig veel getroffen door barre omstandigheden in dit land. Ze kunnen zich ondanks het zware werk en de lange uren, vaak de basisgeneugten van het leven niet veroorloven. Daar moet meer aandacht voor zijn. Ook de mentale gezondheid van vrouwen verdient meer aandacht. Van vrouwen wordt vaak onredelijk veel verwacht. Een vrouw die een gezin heeft en carriere wil maken op de arbeidsmarkt heeft in de meeste gevallen twee banen. Een onbezoldigde die te maken heeft met het zorgen voor man, thuis en kinderen en een ander die te maken heeft met haar werk waar ze een geldelijke vergoeding voor krijgt.

Vaak trekt dat onevenredig veel aan vrouwen met als gevolg mentale problemen. Dat lijkt vaak een taboeonderwerp en eigenlijk zegt de samenleving: eigen schuld. Het is de vrouw zelf die zoveel wil doen. Maar de ongelijkheid zit erin dat als de man dit pad wil bewandelen hij vaak de druk om ook het huishouden erbij te doen niet heeft. Ook bij gevallen van huiselijk geweld en gendergerelateerd geweld stelt onze maatschappij zaak eerst de vraag ‘wat heeft zij gedaan’ in plaats van de daad en de dader aan te spreken.Er zijn dus genoeg gevallen waar vrouwen nog geen gelijkwaardige positie innemen. Onze samenleving zou moeten nagaan hoe deze ongelijkheid in doen en denken tegen te gaan. Geef wat meer ruimte aan de vrouw en we zouden een veel mooiere samenleving kunnen hebben voor eenieder.