Voorkomen beter dan genezen

door

HET BUREAU VOOR Openbare Gezondheidszorg (BOG) meldt hoopgevend nieuws: Suriname is officieel uit de epidemische fase van chikungunya. Echter, hoewel het aantal geregistreerde gevallen is gedaald, blijft het virus onder de samenleving circuleren.

Het is verleidelijk om na zo’n bericht opgelucht adem te halen en de waakzaamheid te laten varen, maar juist die houding vormt het grootste gevaar. Gezien het endemische karakter van de ziekte in Suriname, is nonchalance de vijand van de volksgezondheid.

Het BOG kan de situatie monitoren, maar een structurele bestrijding slaagt alleen als de samenleving haar eigen verantwoordelijkheid neemt

De overheid speelt een cruciale rol die verder reikt dan incidentele acties. Bespuitingen zijn, zoals het BOG terecht opmerkt, slechts een momentopname. Ze bestrijden de vliegende muskiet, maar niet de bron.

Het is aan de overheid om de structurele monitoring en surveillance – in ziekenhuizen én via laboratoriumonderzoek – onverminderd voort te zetten. Transparante en betrouwbare rapportage is daarbij essentieel om lokaal tijdig in te grijpen.

De overheid moet voorkomen dat bespuitingsactiviteiten verslappen zodra de media-aandacht weg ebt. Preventie vergt een beleid van de lange adem, waarbij ook bij sporadische gevallen adequaat wordt gehandeld.

Tegelijkertijd rust er een grote verantwoordelijkheid op de schouders van de burger. Die kan niet volstaan met afwachten tot de overheid de achtertuin komt schoonmaken. Een chikungunya-epidemie krijgt een nieuwe kans als de burgers hun omgeving laten verloederen.

Het verwijderen van broedplaatsen is de meest effectieve wapenrusting die de mens heeft: ruim stilstaand water in emmers, autobanden, bloempotten en verstopte goten daarom resoluut op. Elke verborgen broedplaats is een potentieel risico voor de hele buurt.

Daarnaast is individuele bescherming onontbeerlijk. Draag, zoals de gezondheidsautoriteiten adviseren, kleding die het lichaam bedekt, gebruik muskietenwerende middelen en slaap zo nodig onder een klamboe, ook overdag.

Wie symptomen vertoont – koorts, gewrichtspijn of huiduitslag – moet niet wachten, maar direct medische hulp zoeken. De geschiedenis leert dat infectieziekten gedijen bij onachtzaamheid. Nu het land uit de gevarenzone lijkt te zijn, is het zaak om alert te blijven.

Het BOG kan de situatie monitoren, maar een structurele bestrijding slaagt alleen als de samenleving haar eigen verantwoordelijkheid neemt. De bevolking moet niet wachten op een nieuwe uitbraak om in actie te komen. Voorkomen is, zeker in een tropisch klimaat als het Surinaamse, nog altijd vele malen beter dan genezen.