VN ter discussie

door

DE VERENIGDE NATIES (VN) is opgericht om de vrede in de wereld te waarborgen. Door economische, militaire en sociale samenwerking werd getracht een basis te creëren om werkelijk begrip voor elkaar te krijgen en daardoor ook oorlogen te voorkomen. De organisatie heeft het internationaal recht als leidraad en vele conventies en verdragen worden opgesteld op basis van dit recht. Lange tijd waren landen het met elkaar eens dat deze manier van werken de wereld een betere plek zou maken voor alle wereldbewoners.

De Volkenbond die voorafging aan de Verenigde Naties had dit doel ook. Maar veel landen hadden na de Eerste Wereldoorlog niet de overtuiging dat de Volkenbond zou kunnen helpen de vrede te bewaren. Bovendien had de Volkendbond geen eigen leger en dus geen manier om het belangrijkste doel te verdedigen. Dat kan de VN nu wel doen met bijvoorbeeld de VN-blauwhelmen die de vrede in een bepaald gebied moeten zien te handhaven.

Het kan nog een zwartgallige toekomst worden in deze nieuwe wereldorde

De Verenigde Staten heeft lange tijd vanwege de verantwoordelijkheid die het accepteerde om het machtigste land ter wereld te zijn, bijgedragen in allerlei VN-organisaties en heeft geld gegeven voor allerlei goodwillprojecten. Dat heeft de Amerikaanse macht ook legitimiteit gegeven – we kennen het gezegde wie betaalt bepaalt.

Nu echter stelt de Verenigde Staten met aan het hoofd Donald Trump zich op het standpunt dat alleen de (met republikeinse bril bekeken) Amerikaanse voordelen moeten gelden bij het ondersteunen van (VN) organisaties. Tegenwoordig geldt niets anders dan de moraliteit van de president.

Zo is de Tweede Wereldoorlog begonnen toen Adolf Hitler zich alleen bezighield met datgene wat hij zag als belangrijk voor Duitsland. En de Volkenbond kon daar totaal niets aan doen. Ook nu weer staat de Verenigde Naties in veel gevallen machteloos tegenover de handelingen van de VS. Er zijn landen die net als toen met het sterke Duitsland, optrekken met Trump omdat de macht die geweld en angst meebrengen aantrekkelijk is. Maar ook de landen die Duitsland ondersteunden kregen uiteindelijk te maken met een doorgeslagen leider die met zijn eigen krankzinnigheid het land te grond richtte.  

Nu, tachtig jaar na de oprichting van de Verenigde Naties, stelt de wereld zich de vraag wat de duizenden vergaderingen, afspraken, verdragen en uitgaven die gemaakt zijn nog toedoen, wanneer de organisatie op geen enkele manier kan optreden tegen haar machtigste leden. Want de eerlijkheid dwingt wel toe te geven dat Trump het geheel wel erg op de spits drijft met zijn plannen en handelen, maar Rusland, Israël en Palestina -om maar een paar te noemen- hebben ook gemaakt dat het nut van multilaterale organisaties meer en meer ter discussie staat nu.

Maar dan komt de vraag: als het niet de bundelingen zijn die de balans in de wereld zullen bewaren, wat zal werken? Hoe zal de wereld de vrede bewaren wanneer leiders alleen maar luisteren naar hun eigen moraliteit en het internationaal recht niet meer nodig zeggen te hebben. Het kan nog een zwartgallige toekomst worden in deze nieuwe wereldorde.