VHP-MINISTERS EN SANTOKHI’S SELECTIE

door

Minstens drie ministers uit het kabinet Santokhi, zijn onderwerp van strafrechtelijk onderzoek. Een record waar zelfs de Bouterse-regeringen geen beslag op konden leggen. Daarnaast blijkt na herberekening door de Centrale Bank van Suriname, de buitenlandse schuld bijna drie keer zo hoog te zijn als men de kiezer tijdens de verkiezingen heeft voorgehouden.
Het meest kenmerkende blijkt echter, hoe anders Santokhi omgegaan is met de fouten van zijn ondergeschikten. Het onderscheid tussen VHP’ers en tussen Bronto Somohardjo, of voor wie niet in toeval gelooft: het etnisch onderscheid en het onderscheid in behandeling.
Dit is uiterst relevant, omdat de vorderingen een kijkje in de keuken geven voor wat betreft de bestuurscultuur onder Santokhi, de levensstijl van coalitieleiders en de handelingen die hij als president aanvaardbaar vond. Santokhi heeft meer dan eens Pan-Am geprezen, het project waardoor nu boven het hoofd van zijn minister van Openbare Werken, een zwaard hangt. Het is publiek geheim, hoeveel beveiliging, manuren en kosten aan het voortbewegen van Santokhi en van Santokhi-Seenacherry gewijd werden. Hoe de omgeving rond de woning van Santokhi eruit zag en veranderde. Zal bij een vergrootglas zoals op Somohardjo gericht werd, dat uitgavenpatroon de toets van wettigheid kunnen doorstaan? Dit zijn serieuze overwegingen.
Santokhi heeft ondanks hevige druk en kritiek, niet op de laatste plaats vanwege eigen partijgelederen, het leiderschap van de VHP niet achter zich gelaten. De partij is de tweede grootste fractie in De Nationale Assemblee. Hij behaalde de meeste stemmen voor De Nationale Assemblee. Hij is de centrale oppositionele leider en het meest rechtstreekse alternatief voor het presidentschap.
Een alternatief, dat met de e-bike verkeersdoden, de chikungunya epidemie, de stijgende prijzen, de werkloosheid, de dakloosheid, iedere dag weer iets aantrekkelijker wordt. Degenen die dachten in termen van ‘kenki a systeem’ te stemmen, weten inmiddels dat ze aan het verkeerde adres waren. Er worden honderden miljoenen geleend, het benoemingsbeleid is nog altijd een aangelegenheid van vriendjespolitiek en ontbossing door de mennonieten is nog altijd aan de orde van de dag.
Simons en Rusland hebben hun mandaat te danken aan een goed georganiseerde campagne, maar vooral ook aan teleurgestelde thuisblijvers. Als de teleurstelling in hun matige prestaties, een deel op de been krijgt en Santokhi zich niet afgeleid ziet door het regeren van een land, kunnen we over niet al te lange tijd, hem weer als president tegemoetzien. Zijn selectie en zijn karakter, moeten dan verbeteringen ondergaan, die hij alleen door daartoe door de kiezer gedwongen te worden, zal overwegen.
The post VHP-MINISTERS EN SANTOKHI’S SELECTIE ..