VERDEELDE PARTIJEN IN EEN VERDEELDE COALITIE

Ramon Abrahams heeft tijdens de viering van de ‘revolutie’ op woensdag 25 februari, het gehad over NDP’ers die zich niet tegen elkaar moeten laten opzetten. De opmerkingen van de partijmastodont komen na een bewogen week van verdeeldheid, misgunning en steekspellen rondom recente NDP-benoemingen. Dat verzint men niet bij onze redactie, maar dat is de algehele toon van de beschuldigden en degenen die hen beschuldigen. Zo heeft een SZF-topper het over karaktermoord en trekt een ChatGPT-lijstje van de eigen verworvenheden uit een lade, terwijl een mindere godheid, die niet langer als ‘tasjesdief’ door het leven wil gaan, moreel-ethisch het landsbelang wil dienen met diens vertrek. Bedankt voor het komen, maar meer voor het gaan. Het lekt overigens weer miljoenen in de richting van een oud-bekende van de partij, die op weg naar het uitzitten van een in hoger beroep opgelegde straf, het klaargespeeld heeft, toch weer dik betaald te worden voor zijn deskundigheid. En de ironie is zelfs ons bijna te veel, als we lezen dat een club met ‘Integrity & Governance’ in de naam, klaarblijkelijk een directeur moest trainen op een manier, die geen van beiden genoeg heeft bijgebracht om het fiasco te voorkomen. Echter, de wanorde en verdeling liggen niet in het wangedrag. De verdeling blijkt uit het feit dat NDP’ers zelf, nog voordat het inkt droog was bij het vertrek van degenen voor wie de klok heeft geluid, interpellatie hebben verzocht in De Nationale Assemblee en die ook hebben verkregen. Het tempo waarop de galg geknoopt werd voor NDP stonfutu’s, door NDP stonfutu’s, aan de vooravond van het vieren van ‘bevrijding en vernieuwing’, maakt duidelijk dat Bouterse tot op de dag van vandaag, gelijk heeft: de grootste vijand van de NDP is nog altijd de NDP’er zelf.
Hetzelfde geldt onverkort voor de NPS, waar Hellings en Rusland elkaar in kort bestek de tent uit vochten, en waar Atompai een compleet eigen koers vaart, dwars tegen het fractiestandpunt in bij de ontwerpwetgeving over de rechterlijke macht. Het op eigen houtje indienen van een initiatief om de geldelijke voorzieningen weer op de operatietafel te leggen, is wederom een poging om de partijvoorzitter voorbij te streven en te schitteren, terwijl deze de Raad van Ministers voorzit en toch minstens zijn minister van Justitie en Politie zou moeten kunnen instrueren, de wetgevingsjuristen aan het werk te zetten of de minister van Financiën en Planning zou moeten kunnen aansporen tot wat rekenwerk. Maar net als Bob Marley & the Wailers of Gladys Knight & the Pips, is de groene partij inmiddels Atompai & the NPS geworden.
De onderling verdeelde partijen komen nauwelijks nog bijeen als een sterk verdeelde coalitie. Quorumproblemen, het afkraken van onderlinge wetsontwerpen en het in de rij staan voor het voor de wolven gooien van struikelende sierpaarden. Met zulke vrienden heb je geen vijanden nodig.
The post VERDEELDE PARTIJEN IN EEN VERDEELDE COALITIE ..

...