Verdeel en heers in Suriname

De twee oudste politieke trucs zijn: verdeel en heers, ook wel bekend als verdeel en regeer, en de Hegeliaanse dialectiek, beter bekend als probleem, reactie, oplossing. Wie deze begrippen tot nu toe niet precies begrijpt of niet ziet hoe ze in de praktijk worden toegepast, heeft weinig reden tot geruststelling. Nooit eerder zijn deze methoden zo systematisch en met zo’n ontwrichtend effect ingezet.

In de praktijk worden deze trucs verpakt in eenvoudige taal, slogans en halve waarheden. Ze sluiten bewust aan bij lage scholing en beperkte informatievaardigheden. Politici presenteren een probleem dat zij zelf hebben laten ontstaan of laten escaleren. De burger voelt angst, boosheid of onzekerheid.

Vervolgens verschijnt de zogenaamd onvermijdelijke oplossing, die al lang klaarlag. Complex beleid wordt herleid tot zwart-wittegenstellingen: wij tegen zij, goed tegen fout. Nuance verdwijnt, kritisch denken maakt plaats voor herhaling.

Verdeel en heers functioneert door groepen tegenover elkaar te zetten op basis van afkomst, inkomen, wijk of mening. De aandacht verschuift van beleid naar onderlinge ruzie. De Hegeliaanse methode verkoopt crisismanagement als daadkrachtig leiderschap. Wie vragen stelt,wordt weggezet als lastig, onwetend of ontrouw. Media herhalen kernzinnen zonder context, social media versterken emotie boven analyse.

Het resultaat is bestuurlijke gemakzucht met structurele democratische schade. Lage scholing is hier geen oorzaak, maar een instrument. Wie kennis niet ontwikkelt, blijft bestuurbaar.

...