VEILIGHEID IS DE REDEN WAAROM REGERINGEN BESTAAN

door

Waarom bestaat een regering eigenlijk? Niet om mooie toespraken te houden, leningen te nemen of om partijbelangen te verdedigen. De echte reden is simpel: mensen veilig houden. Zonder veiligheid is er geen vrijheid, geen economie en geen toekomst. Dat is de kern van de titel. Een regering die faalt in veiligheid, faalt in haar belangrijkste taak. Denkers uit het verleden legden dit al helder uit.
Thomas Hobbes schreef in de zeventiende eeuw dat de natuurtoestand van de mens, een oorlog van allen tegen allen is. Zonder sterke overheid leven mensen in angst en geldt het recht van de sterkste.
Daarom geven mensen vrijheid op in ruil voor bescherming. John Locke ging verder: mensen sluiten een sociaal contract om hun leven, vrijheid en eigendom te beschermen. Als de overheid dat niet doet, verliest ze haar recht om te regeren. James Madison, een van de grondleggers van de Verenigde Staten, waarschuwde dat een zwakke overheid anarchie en chaos toelaat.  Thomas Jefferson vatte het samen: de overheid bestaat om de rechten van de burgers veilig te stellen. Zonder veiligheid vallen die rechten uit elkaar.
In De Nationale Assemblée klonk de kritiek luid vanuit zowel oppositie als coalitie. Poetini Atompai van de NPS wees erop dat er bijna twintig gewapende groepen actief zijn in het binnenland. Sommige zouden getraind worden door buitenlanders. Criminelen houden zich daar schuil, terwijl de politie en justitie onvoldoende middelen hebben om in te grijpen. Jerrel Pawiroredjo, ook van de NPS, was nog scherper.  Mathoera deelde die zorgen en onderstreepte dat de veiligheid in het binnenland en de controle over wapens en buitenlandse elementen, structureel tekortschieten. Zij hebben gelijk. Zij beschrijven de dagelijkse realiteit van burgers die zich niet veilig voelen, ondanks verhaaltjes over statistieken door een minister, die die statistieken niet consistent deelt. Het is geen toeval dat juist de VHP en de NPS hier het hardst aan de bel trekken. In het verleden wisten deze partijen, soms in samenwerkingsverband, de veiligheid beter te garanderen.
Zij hebben ervaring met het opbouwen van instituten en met het aanpakken van criminaliteit. Daarom hebben zij alle recht van spreken. Zij spreken niet uit rancune, maar uit kennis van wat werkt en wat niet werkt.
Onder de ABOP is het beeld al zes jaar matig. Oud-advocaten stonden aan het roer, in plaats van oud-toppers uit het Korps Politie Suriname of het Openbaar Ministerie. De actieve top van het ministerie komt niet langer uit die gelederen. Zolang criminelen het in de partij voor het zeggen hebben, willen die professionals niet met de ABOP samenwerken. Daardoor blijven de resultaten achter.
Gewapende groepen in het binnenland, problemen met wapens in handen van buitenlanders en zwakke handhaving: dat is geen pech. Het is het gevolg van politieke keuzes en prioriteiten. Als de politieke leiding de korpsleiding en de justitiële keten niet weet te versterken of aan te sturen, blijft de minister verantwoordelijk. Een minister kan niet overal tegelijk zijn, maar hij is wel eindverantwoordelijk voor het beleid.
Dat is precies wat Pawiroredjo en Atompai duidelijk maakten. Veiligheid is geen luxe. Het is de basis. Zonder controle over het binnenland, zonder sterke politie en zonder een onafhankelijk Openbaar Ministerie dat durft door te pakken met ruggensteun vanuit de beleidsmakers en met een toereikend budget conform hun begrotingswensen, verliest de staat zijn gezag. Burgers merken dat direct: in de goudvelden, op de wegen, in de steden. Verkeersdoden, drugs, gewapende groepen – het zijn symptomen van een diepere zwakte.
De oplossing begint bij eerlijkheid. Erken de problemen. Investeer in de politie, in de justitie en in de capaciteit om het binnenland te controleren.  Geef de korpsleiding de middelen en de steun om te functioneren, maar houd de politieke verantwoordelijkheid scherp. De herkozen voorzitter van de politiebond beaamt dat. De grondleggers van de rechtsstaatgedachte zouden hetzelfde zeggen: een regering die de veiligheid niet serieus neemt, ondermijnt haar eigen bestaansrecht. Suriname verdient beter. De kritiek van Atompai, Eijk, Mathoera en Pawiroredjo is geen aanval op personen, maar een oproep tot daadkracht. Veiligheid is de reden waarom regeringen bestaan. Laten we die reden niet vergeten.
The post VEILIGHEID IS DE REDEN WAAROM REGERINGEN BESTAAN ..