Veel bedrijven snappen concept Moengofestival niet

‘Het gaat zeker door’

Tekst Euritha Tjan A Way

Beeld Edwien Bodjie

“Het Moengofestival is vooral bedoeld om de mensen van het oosten bewust te maken van wat ze hebben. En wij nodigen iedereen uit om met ons te komen feesten. Zo ondersteun je de ontwikkeling van onze mensen in het oosten”, klinkt de oproep van Marcel Pinas, die met zijn Stichting Kiibi de motor is achter dit festival.

Wanneer Pinas vertelt over de ondersteuning die hij krijgt van de lokale mensen, is zijn blijdschap hoorbaar. In ‘Zus en Zo’, waar de stichting een kantoor heeft, vertelt hij honderduit over de voorbereidingen voor het festival, dat dit jaar duurt van 25 tot en met 27 september. De tuin en het gebouw van ‘Zus en Zo’ zijn kunstzinnig ingericht en dat trekt Pinas als kunstenaar aan. “De dorpen, de kapiteins en ook mensen uit Paramaribo en de verschillende ambassades ondersteunen allemaal dit initiatief.”

‘Mensen in het binnenland zitten vol ideeën, ze weten wat nodig is want zij zijn in het veld, maar ze kunnen geen projecten schrijven’

Ondersteuning bedrijfsleven

De pretlichtjes in zijn ogen doven echter een beetje wanneer wordt gevraagd hoe de ondersteuning vanuit het bedrijfsleven verloopt. “Dat loopt minder goed. Je stuurt een brief; die blijft liggen; je belt en dan krijg je een andere datum. Alsof de bedrijven niet snappen dat het iedereen ten goede komt als het goed gaat met het festival.” Wat Kiibi probeert te doen, is Moengo neerzetten als dè kunsthub van Suriname.

“Dan worden er meer vliegtickets verkocht, verdienen meer hotels, rijden er meer taxi’s en gaan mensen ook meer consumeren. Dus bedrijven als Parbo brouwerij en Fernandes gaan dan ook meer verdienen. Maar niet iedereen snapt dat”, klinkt het spijtig.

Individualisme

Ook ziet hij dat veel mensen die het gebied hebben verlaten, een beetje aan zichzelf denken. “Dat is niet fout. Ik zie dat als een uitvloeisel van de Binnenlandse Oorlog. Mensen moesten vluchten en zichzelf redden. Dus ze staan anders in het leven. We nemen ook veel over van het Westen. Maar je zou nooit moeten vergeten waar je vandaan komt”, zegt Pinas.

De kunstenaar zegt ook bij artiesten te merken dat ondersteuning moeilijk gaat. “Ze putten uit de cultuur om groot te worden, maar als je de bedragen hoort… Ik val stijl achterover.” Hij vangt veel op door zijn kunstwerken aan te bieden als inzet. “Omdat je mensen ook moet meenemen in je groeiproces.”

Pinas zou het mooi vinden als een bedrijf DSB zou nadoen en het Moengofestival zou ondersteunen. DSB heeft recent 35.000 US dollar geschonken als bijdrage aan het afronden en inrichten van het gerenoveerde huis van Elisabeth Samson. “Maar ik zou het mooier vinden als een bedrijf de jongeren van Moengo bijvoorbeeld een betaalde opdracht zou geven. Bijvoorbeeld om meubels te vervaardigen voor hun onderneming. Dan kunnen de jongeren ervoor werken en verdienen. Dat zijn de projecten die ik graag zie.”

“We moeten in dit land gaan waarderen wat we hebben en wie we zijn. Die waarde heeft geen enkel stukje goud, bauxiet of beetje aardolie”

Faciliteren

Pinas zegt ook dat er zoveel meer facilitering nodig is in Moengo. “Kijk naar de vrouwen. Ze werken keihard. Maar ze hebben in Suriname weinig afzet. Daarmee zou de overheid in kunnen komen. Het ondersteunen van mensen die al ondernemen. De mensen bedelen niet, ze willen dat de overheid faciliteert.”

Hetzelfde geldt voor Kiibi. “We vragen geen geld, maar geef personeel voor onderhoud, geef ons een gebouw als we daarom vragen. Wij zijn bezig met de ontwikkeling van Moengo en omgeving. We nemen de overheid werk uit handen”, zegt Pinas. Hij heeft intussen toezeggingen dat de overheid het festival wel zal ondersteunen. Dat zal gebeuren via het ministerie van Onderwijs, Wetenschap en Cultuur.

Projecteisen

Pinas had graag dat wanneer er kansen zijn mensen in het binnenland door de gestelde eisen niet direct worden uitgesloten. “Mensen in het binnenland zitten vol ideeën, ze weten wat nodig is want zij zijn in het veld, maar ze kunnen geen projecten schrijven. Daardoor zijn het vaak niet de mensen die in het veld bezig zijn met gemeenschapswerk die geld krijgen. Het zijn de mensen die kunnen schrijven en dat soort skills hebben. Dus veel wordt gerealiseerd voor Paramaribo, niet voor het binnenland.”

Pinas benadrukt dat het Moengofestival hoe dan ook doorgaat dit jaar. “We doen het met wat we hebben en we hopen dat meer mensen ons concept gaan begrijpen. We beginnen weer te bouwen. We verwachten dat het festival zichzelf binnen drie jaar kan bedruipen en dat de mensen weten dat het iets van ons is. Want we moeten in dit land gaan waarderen wat we hebben en wie we zijn. Die waarde heeft geen enkel stukje goud, bauxiet of beetje aardolie.”

...