VAN TRIKT KRIJGT KANTOORPAND TERUG

Onlangs lichtte het Hof van Justitie de uitspraken in hoger beroep toe tegen de verdachten Gillmore Hoefdraad, Robert van Trikt, Faranaz Hausil, Ashween Angnoe en Ginmardo Kromosoeto. Wat begon als een onderzoek naar vermeende corruptie bij de Centrale Bank van Suriname (CBvS), is inmiddels uitgegroeid tot een breder maatschappelijk debat over de grenzen van strafrechtelijke aansprakelijkheid bij beleidsbeslissingen. Zoals journalist Wilfred Leeuwin treffend stelt: “Hoe ver mag het strafrecht reiken in het beoordelen van beleidsbeslissingen?” Wij van Keerpunt vonden deze stelling zeer intrigerend en wilden hier verder op ingaan.
De kern van de zaak draait om het gebruik van CBvS-middelen voor overheidsuitgaven in 2019. Het Openbaar Ministerie stelde dat dit de grenzen van het wettelijke mandaat van de Centrale Bank overschreed en kwalificeerde het als strafbaar handelen onder de Anti-Corruptiewet. Opvallend is dat er geen enkel bewijs werd geleverd van zelfverrijking of het aannemen van steekpenningen. Daarmee verplaatst het debat zich van klassieke corruptiebestrijding naar een fundamentele vraag: wanneer wordt een beleidsfout strafbaar?
In de strafzaak stond Van Trikt, samen met zakenpartner Ashween Angnoe, terecht voor het ontvangen van betalingen van 625.000 euro voor projecten en handelingen die Orion uitvoerde voor de CBvS. Het Hof oordeelde, net als de kantonrechter in eerste aanleg, dat een deel van deze projecten buiten de wettelijke bevoegdheden van de Centrale Bank viel. Het ontvangen bedrag moest daarom worden terugbetaald aan de staat. Een complicerende factor in de zaak betrof het onroerend goed van Orion. In eerste aanleg werd abusievelijk aangenomen dat het pand aan de Krakalaan was, terwijl dat adres de woning van Van Trikt betreft. Het daadwerkelijke Orion-pand bevindt zich aan de Brokopondolaan. Het Hof volgde de eerdere fout en oordeelde dat het gebouw sinds 2017 eigendom is van Van Trikt en geen onderdeel vormt van de strafzaak. Het in beslag genomen kantoorpand werd onlangs teruggegeven aan de rechthebbenden. Naast de financiële terugbetaling, werd Van Trikt veroordeeld tot zes jaar onvoorwaardelijke gevangenisstraf, onder aftrek van het voorarrest. Angnoe kreeg eveneens een gevangenisstraf en is mede verantwoordelijk voor de terugbetaling van het bedrag aan de staat. De uitspraak benadrukt de complexe grens tussen beleidsbeslissingen en strafrechtelijke aansprakelijkheid. Hoewel er geen aanwijzingen waren van persoonlijke verrijking via steekpenningen, stelde het Hof dat de verdachten verantwoordelijk zijn voor handelingen die de wettelijke grenzen van de Centrale Bank overschreden. De zaak van Van Trikt maakt deel uit van de bredere CBvS-zaak, waarin ook andere voormalige topfunctionarissen zoals Gillmore Hoefdraad, Faranaz Hausil en Ginmardo Kromosoeto zijn veroordeeld. De zaak toont aan hoe Suriname worstelt met de balans tussen beleidsvrijheid, politieke verantwoordelijkheid en strafrechtelijke vervolging van beleidsmakers. Voor Van Trikt en Angnoe betekent de uitspraak dat zij naast hun gevangenisstraf, financieel aansprakelijk zijn voor het wederrechtelijk verkregen voordeel. Het Hof schept hiermee een precedent: beleidsbeslissingen die buiten het wettelijke mandaat vallen, kunnen leiden tot zowel strafrechtelijke als financiële consequenties. Het vonnis zal ongetwijfeld onderwerp van discussie blijven over de grenzen van strafrecht versus beleidsvrijheid, en over hoe Suriname een evenwicht kan vinden tussen verantwoord bestuur en rechtszekerheid voor topfunctionarissen.
The post VAN TRIKT KRIJGT KANTOORPAND TERUG ..

...