Uniek

door

MONSIEUR JEANETTE / Christio Wijnhard

Na de marketingflater van het Mennonieten-promotiebedrijf had ik verwacht dat het weer even rustig zou zijn. Eventjes geen gekke dingen. Wenste ik. Wat kan hoop snel vervliegen bij het aanzetten van de radio. Deze keer was het een interview met een minister die iets te maken heeft met milieu. Ook met olie en gas. Het ging over koolstofkredieten. En de Inheemsen. Dat was waar de ergernis begon.

Wat een neo-koloniaal spiegeltjes en kraaltjes verhaal werd daar opgehangen! We kunnen als land helemaal niet praten over koolstofkredieten zolang de grondenrechten niet zijn geregeld. Daarnaast is de Vorswijkse nalatenschap eentje waar niemand in ons land blij van is geworden. Ja, op een stel corrupte assembleeleden en vage stichtingen na. Verder is het triest dat we constant horen over dubbel uitgegeven gronden. Te vaak in Inheems gebied. Aan wie ga je koosltofkredieten uitbetalen als niet duidelijk is van wie de grond is?

“Of is het zoeken naar rechtgeaarde Surinamers hetzelfde als zoeken naar een speld in een hooiberg?”

Iedereen zal hier een slaatje uitslaan. Die structuren zijn zelfs al op hun plaats gezet. De Inheemsen mogen blij zijn als ze vijf procent zullen krijgen. Dat is als hun ingediende project dan zal worden goedgekeurd. Jup. Alles in place om het de groepen die het nodig hebben moeilijk te maken om eraan te komen. Nee, echt blij was ik niet, terwijl ik eerst bijzonder hoopvol gestemd was met deze minister. Jammer genoeg, komt er bijna dezelfde politieke retoriek uit als bij de vorige. Jammer.

We zijn nog steeds het enige land op dit continent dat de Inheemsen nog niet erkend heeft. Ze zijn de bewakers van de natuur. Diezelfde natuur die ons land zo uniek maakt. Het is beter om uniek te zijn vanwege de natuur, dan uniek te zijn omdat we weigeren de Inheemsen te erkennen. Weigeren is het. Niets anders. Waarom? Uit hebzucht? Kunnen we niet hebzuchtig zijn nadat we eerst alles netjes geregeld hebben?

Grondenrechten op orde. De Vorswijkse puinzooi opgeruimd. Misschien kunnen we ook ons best doen om ons archeologisch erfgoed in de natuur te beschermen? We zijn blind geworden voor de destructie die met kapitalisme gepaard gaat. Dat is niet alleen in de natuur. Hoewel. Wij zijn mensen. Wij zijn de natuur. En wij zijn ook verpest. Elke dag maken we het erger. Voor onszelf. Voor elkaar. Voor onze nakomelingen.

Waar zijn toch de Surinamers die het hart op de juiste plek hebben? Die er echt voor willen zorgen dat alle Surinamers vooruitgaan? Die niet zitting nemen in de regering om hun matties te helpen. Maar om echt het land vooruit te brengen. Waar zijn deze Surinamers? Bestaan ze wel? Moeten ze nog geboren worden? Zijn ze weggezet in PCS? Of is het zoeken naar rechtgeaarde Surinamers hetzelfde als zoeken naar een speld in een hooiberg? Zo uniek…

christiowijnhard@gmail.com