U17 Natio afgeblazen

door

DE U-17 NATIONALE voetbalselectie is niet naar Honduras vertrokken voor deelname aan een WK-kwalificatietoernooi. Suriname is in groep H ingedeeld met Honduras, Bermuda en Guyana. De procedure is dat zestig spelers door de SVB waren geregistreerd bij de Concacaf. Vanuit dit aantal wordt de uiteindelijke selectie gevormd. Uit het totaal van vijftien geregistreerde diaspora spelers zouden er slechts zes tot zeven kunnen meedoen.

Tijdens een training in Suriname werden de spelers uit diaspora boos over het geselecteerde aantal uit hun groep dat zou meereizen. Een deel van hen was in Suriname maar was niet geselecteerd omdat zij niet in het Concacaf bestand voorkwamen. Uit onvrede met de gang van zaken besloten veertien van de vijftien jongens naar Nederland terug te keren.

Per slot van rekening kan het niet de bedoeling zijn dat ten eeuwigen dage de band met de diaspora blijft bestaan

Berichten als zou de SVB verweten kunnen worden dat de bond in de fout is gegaan, zijn door het bestuur niet tegengesproken. Door het vertrek van vrijwel alle diasporaspelers is besloten de trip naar Honduras af te gelasten. Hoe het nu verder moet met de kwalificatie is niet duidelijk. Net zoals de vraag rijst welke consequenties Concacaf verbindt aan het wegblijven van Suriname.

De Ware Tijd heeft meerdere keren gewezen op de noodzaak van evaluatiemomenten in het diasporabeleid en voor zover die er zijn, wordt kennelijk niets gedaan met de uitkomst. Er zijn, sinds met het diaspora avontuur is begonnen, ontwikkelingen geweest die niet altijd een schoonheidsprijs verdienen. De SVB zou hiervan toch geleerd moeten hebben.

De instandhouding van een diasporaselectie voor Suriname is in feite een beleid van eenmalige selecties. Spelers worden geselecteerd zonder dat garanties bestaan over hun positie bij hun club. Daarover lijken geen afspraken te bestaan over met clubtrainers. Het is zelfs voorgekomen dat spelers in diaspora met moeite vrijaf kregen van hun club om voor Suriname te spelen. In de praktijk is er geen kijk op het verloop van het trainingsprogramma van Surinaamse Natio-spelers bij buitenlandse clubs waarbij de Surinaamse bondscoach iets in de melk te brokkelen heeft. Vanwege de bijzondere omstandigheden waarin de Surinaamse bondscoach als outsider verkeert, moet naar manieren gezocht worden om enige aansluiting te vinden voor een optimale samenwerking tussen de clubtrainer en de bondscoach.

Soms doen Surinaamse U-selecties mee aan interlandwedstrijden, maar weer een andere keer gaat deelname aan hun neus voorbij. Belangrijk is dat internationale deelname goed geregeld wordt, door vooral de financiële voorzieningen, maar ook administratief zaken op orde te hebben. Willen wij echte ontwikkeling brengen in ons voetbal, dan wordt van de bond continuïteit verwacht van de jeugdontwikkeling. Per slot van rekening kan het niet de bedoeling zijn dat ten eeuwigen dage de band met de diaspora blijft bestaan.