Tweedracht

door

MONSIEUR JEANETTE / Christio Wijnhard

Mi abi wan dren! En dat is dat de Inheemsen zich echt een keer zouden verenigen. Die droom is naar het schijnt één die geen werkelijkheid wordt. Jammer. Het maakt dat ik geen positief vooruitzicht heb als het om de grondenrechten gaat. De derde hond die wegrent met het been staat in dit geval symbool voor de politiek. En voor de ondernemers die er baat bij hebben dat grondenrechten niet erkend worden. Terwijl inheemsen recht tegenover elkaar staan, vullen zij hun zakken.

Toch vraag ik me ook af of het wel correct is dat ik er zo naar kijk. Inheemsen veroordelen omdat ze geen saamhorigheid hebben. Want meerdere bevolkingsgroepen in ons land zijn verdeeld. We zijn geen Surinamers. We zijn Afro-Surinamers, Indianen, Chinezen, Cubanen, Hindoestanen, Brazilianen en ga zo maar door.

“Ik ben trots op mijn Inheemse afkomst!. Soms vraag ik me wel af waarom. Vooral wanneer ik kijk naar hoe Inheemsen soms met elkaar om kunnen gaan”

Waar ik had verwacht dat we onder leiding van een Mama Sranan echt een volk zouden worden, zie ik dat ook nu wordt gedacht in hokjes. Heritage Month is daar een mooi voorbeeld van. Ik zag een prijslijst voor ondernemers. In plaats dat er werd gevraagd naar culinaire ondernemers werd er gezocht naar bijvoorbeeld Marron, Chinese, Hindoestaanse keukens. Allemaal hetzelfde tarief. Dus waarom het onderscheid maken?

Opvallend was dat de Braziliaanse, Guyanese, Haïtiaanse of Cubaanse keukens niet werden genoemd. Terwijl deze groepen al geruime tijd onderdeel zijn van onze samenleving. Waarom sluiten we hen uit? Natievorming blijft zo echt een utopie. Een droom die nooit werkelijkheid zal worden. Ik erger mij vooral dat dit ook bij Inheemsen het geval is omdat ik zelf tussen de groepen zit.

Ik ben trots op mijn Inheemse afkomst!. Soms vraag ik me wel af waarom. Vooral wanneer ik kijk naar hoe Inheemsen soms met elkaar om kunnen gaan. Waarom doen we niet beter? Waarom laten we ons ook verleiden door opportunisme? Zodanig dat we tegen principes ingaan zoals respect voor ouderen of niet meer nemen dan je nodig hebt. Het lijkt erop dat zelfs wij Indianen vinden dat we onze zelfwaarde vergroten wanneer we kapitalistisch en corrupt gedrag vertonen. Ik hoop niet dat het zo is. Ik hoop dat ik weer eens een keer aan het doemdenken ben.

Eenheid maakt macht. Tweedracht breekt kracht. Dat moeten we niet vergeten. Dat hele gedoe rondom Ingi Dey in de Palmentuin is een grote teleurstelling. Tenminste, de aanloop ernaar toe. Dat is wanneer ik het van buitenaf aanschouw. Wanneer ik er wat dieper induik, krijg ik steeds meer het idee dat er een raar spelletje is gespeeld. Vlak onder de neus van de president. Ja, die persoon van wie ik had verwacht dat ze ons als volk zou samensmeden. Tot een sterke ketting zonder zwakke schakels. Dat gaat niet in één dag. Dat weet ik. Maar het wordt een gebed zonder eind wanneer we verzanden in oude routines terwijl we een nieuwe route zouden inslaan.

christiowijnhard@gmail.com