Tussen de bijen

door

KEVINS KIJK / Kevin Headley

Zonder angst liep imker Fabian richting een van de kasten, terwijl een groep bijen om hem heen vloog. Behendig opende hij de bijenkast en haalde een raam eruit dat vol zat met honing, die hij later in potten zou verwerken. Fabian droeg alleen een imkermasker, ik had een volledig pak aan, maar toch volgde ik zijn verrichtingen op afstand. Na een aantal jaren had hij een goede verstandhouding met de bijen opgebouwd. Door de vele gesprekken met hem nam mijn angst af.

Het was woensdag Wereld Bijendag, waarbij wordt stilgestaan bij hoe belangrijk de bij is voor de biodiversiteit en de mens. Ik heb een aantal keren geschreven over bijenteelt in Suriname. Ik vind het nog steeds jammer dat er niet meer mee wordt gedaan. Er is op diverse plekken best veel ruimte om op een verantwoorde manier aan bijenteelt te doen. Daarnaast kunnen er verschillende producten van bijen worden verkregen.

Wat mij vooral aanspreekt in de bijenteelt is dat je een punt bereikt waarop de bijen je niet meer zien als indringer, maar als onderdeel van hun omgeving. Tegelijk leer je hun ritme begrijpen en respecteren. Het vraagt om aandacht, kalmte en precisie. Wij als samenleving lijken soms te vergeten hoe essentieel de bij is voor ons bestaan. Zonder de bestuiving van planten en bloemen zou een groot deel van onze voedselvoorziening simpelweg niet functioneren. De bij is klein, maar zijn impact is enorm.

De potentie voor kleine ondernemers en voor plekken in het binnenland is ook groot. Surinaamse honing is zeker een goede toevoeging aan het assortiment van Surinaamse producten. Er is zeker vraag naar, vooral wanneer de kwaliteit goed is. Dit sluit ook aan bij de toenemende nadruk op: Sranan sani, wi sani.

Maar bezig zijn met bijen zorgt ook voor een zekere rust. Je kunt niet met bijen werken en tegelijkertijd angstig zijn; je moet het met rust, geduld en vooral toewijding doen. Je leert luisteren naar stilte, observeren in plaats van ingrijpen en vertrouwen op een proces dat niet volledig te controleren is. Dat maakt de bijenteelt niet alleen een economische activiteit, maar ook bijna een vorm van bewustzijn. Dat vind ik ook een van de mooie aspecten van de bijenteelt.

Veel angst voor bijen komt voort uit onwetendheid. Door kennis te vergroten over hun functie en over hoe met ze wordt omgegaan, kunnen we beter inspelen op situaties waarin zwermen ergens terechtkomen. Ze hoeven niet altijd te worden weggebrand. Ook moet het gebruik van pesticiden in de landbouw worden vermeden, want dit heeft nadelige gevolgen voor de bijenpopulatie en ook voor de kwaliteit van honing.

Op de agrarische beurs zag ik weer hoe medewerkers hun best deden om informatie over de bijenteelt te geven en mensen aan te sporen om er misschien mee aan de slag te gaan. Ik hoop dat in de komende jaren meer mensen dit interessante onderdeel van de agrarische sector oppakken en er iets mee doen. Suriname heeft meer imkers nodig, want dit werk is niet alleen waardevol voor de economie, maar ook voor de natuur van het land.-.

headleydwt@gmail.com