Trashpoint

door

MONSIEUR JEANETTE / Christio Wijnhard

Dat is wat ik dacht toen ik weer eens in de rij stond om te pinnen. In de brandende zon. Bij het hoofdkantoor nog wel. Ik was echt geïrriteerd. Drie automaten op een rij en voor de zoveelste keer maar één die werkte. Het is bijna vaste prik. `Sinds die nieuwe naam is het altijd zo`, verzuchtte een vrouw. Zelf vroeg ik me af waarom we altijd zo slecht voorbereid zijn.

Elke maand weten we dat de salarissen worden gestort. We weten dat veel zaken nog met cash geregeld worden. Ook weten we dat geld moet rollen. Waarom is het juist de instantie die dat geld de samenleving in moet laten rollen het obstakel? Na al die jaren mag het niet zo zijn dat er nog steeds kinderziekten zijn. Dan is het een ander probleem.

“We moeten ons diep schamen dat we zo laag zijn gevallen dat we vinden dat kindermisbruik te vergeven is”

Maar dit is niet de enige reden waarom mijn column deze week trashpoint heet. Ik vind dat wij namelijk als samenleving dat punt bereikt hebben. Vol ongeloof heb ik zitten luisteren naar de verhalen over de twee gevallen waarbij wederom kinderen het slachtoffer waren. Ohwee, iemand durft het op te nemen voor de daders. Maar dat zal vast en zeker gebeuren. Waarom? Omdat we als samenleving echt het trashpoint bereikt hebben. We zijn puin. We moeten ons diep schamen dat we zo laag zijn gevallen dat we vinden dat kindermisbruik te vergeven is. Dat we zelfs zo ver gaan dat we dan kinderen gaan bedreigen omdat ze hun mond opentrekken over het misbruik. Dit verhaal deed me echt in woede ontaarden.

Het andere verhaal idem. Over kinderen die worden doodgereden op een zebrapad. Wat zijn we toch aan het doen? Wat bezielt ons? Waar is het misgegaan? Ja, het antwoord weet ik wel. Toch is het de moeite waard om die vraag weer te stellen. Ooit zei ik dat het een feit is dat we een erfenis hebben. Die zorgt ervoor dat we niet al te goed met onszelf, onze jongeren en onze ‘ouden van dagen’ omgaan. Maar de tijd om alles te wijten aan die erfenis is voorbij. Wij houden het zelf in stand. En dat maakt ons soms best een walgelijk volk. Want wat bezielt je om zonder rijbewijs achter het stuur te gaan zitten? Wat bezielt je om hard te gaan rijden in de buurt van een school? Dan verdien je toch elke straf die je toekomt? Dan verdienen de mensen die dit gedrag en dat van de schoolbuschauffeur goedpraten toch een knal voor hun botte kop?!

Ik kijk weer naar de overheid. Wat gaan jullie doen om dit recht te trekken? Alle ogen zijn op olie en gas gericht. Dat praat niet goed dat we zulke grote steken laten vallen. We zijn op het trashpoint beland. Wat gaan we doen om hieruit te ko men?!

christiowijnhard@gmail.com