TOONDOOF BANKENBELEID

President Jennifer Simons riep tijdens de Suriname Banking and Finance Summit banken op, meer te investeren in de productieve economie, de integriteit te bewaken en financiële diensten, toegankelijker te maken. Haar drie wensen klinken nobel. In werkelijkheid leggen zij vrijwel het volledige wensenpakket van de regering op de schouders van de banken – met hogere en andere risico’s – terwijl de overheid zelf, geen SRD op tafel legt. De banken staan al onder zware druk. Internationale AML-, KYC- en KYCC-normen, eisen strikte naleving. Zij moeten valutareserves aanhouden, waarna de regering de eer opeist voor stabiliteit. Meer dan vijftien wetsproducten in minder dan vijf jaar, verplichten grotendeels onmiddellijke naleving in plaats van gefaseerde invoering. Bovendien is de staat, direct of indirect, grootaandeelhouder. Die onthoudt zich niet van politieke spelletjes en weigert de aandelen onder te brengen in een onafhankelijk orgaan met duidelijke zeggenschap. Het resultaat is een sector die voortdurend moet balanceren tussen commercieel belang, toezicht en politieke willekeur.
Onder de economische adviseurs van de president, bevinden zich figuren die enige tijd in de sector doorbrachten, maar zich vooral bezighielden met alles, behalve de gezondheid van het bankbedrijf, de belangen van het personeel en het welzijn van rekeninghouders. Die achtergrond verklaart, waarom de toespraak zo toondoof klinkt. Verantwoordelijkheid nemen als bewaker van integriteit, betekent in de eerste plaats, nee zeggen tegen een leugenachtige, verkwistende overheid – de overheid waaraan dezelfde president leiding geeft. In plaats daarvan, maakt Simons de banken medeplichtig aan het mes op de keel leggen van productiesectoren: keiharde toepassing van de negatieve lijst en de retentieregeling die agrarische bedrijven achterhoudt. Ook het derde punt – toegankelijkheid en modernisering – wordt door het eigen beleid ondermijnd. Wetgeving heeft de drempel voor digitaal betalingsverkeer verhoogd. De toezichthouder staat geen serieuze crypto- of fintech-experimenten toe. En zes van de tien districten hebben geen bankfiliaal, zelfs niet van de vijf parastatale overheidsbanken. Wie modernisering predikt zonder filiaalnetwerk of experimenteerruimte, spreekt in de lucht. De toespraak getuigt van verkeerde adviseurs, onvoldoende affiniteit met de sector en een ultralinkse agenda, die nergens ter wereld acceptabel is voor een gezond bankwezen. Zonder tijdlijn, wetgevingsagenda of financiële steun van de regering, worden aandeelhouders en rekeninghouders geacht de hyperambitieuze hervormingen te betalen. Vertrouwen is inderdaad de sterkste valuta. Die valuta verdient de regering zelf eerst terug te verdienen – niet door banken de rekening te presenteren.
The post TOONDOOF BANKENBELEID ..

...