TOEZICHT (LEREN) HOUDEN

Zowel president Simons als vicepresident Rusland, hebben de afgelopen weken besteed aan het temperen van verwachtingen over verandering. De ene beloofde ‘Kenki a systeem’, de andere ‘A nyun pasi’, en beiden komen terug op de poëzie van dat taalgebruik, nu de proza van beleid maken, volgens hen, een ander tempo vereist. Verandering moet nu plotseling stapvoets en mondjesmaats. Nergens is dat beter merkbaar dan bij de Raden van Commissarissen en het toezicht bij parastatalen, bestuursorganen en overheidsdeelnemingen. De regering begon met wat publieke vacatures, die toch behoorlijk paars uitmondden, en wierp na een paar weken dat alles overboord, om uiteindelijk toch politieke bemensing te erkennen en aan te houden.
Er is vaker kenbaar gemaakt door deze redactie, dat er geen utopie of schijnheiligheid verwacht wordt op dit onderwerp. Een politieke voorkeur is geen doodzonde. Wat wel de vooruitgang van dit land in de weg staat, is dat op dit specifieke deel van het benoemingsbeleid, geen sprake is van een politieke voorkeur. Een politieke voorkeur uit zich wanneer uit twee min of meer gelijkwaardige en gekwalificeerde kandidaten, een partijlid gekozen wordt boven een technocraat zonder partijaffiniteit. Wanneer echter een partijlid zonder kwalificaties en zonder gelijkwaardigheid aan de rest van het kader, klakkeloos wordt benoemd, omdat de voordracht wordt gedaan door een coalitiepartner, is er geen sprake meer van politieke voorkeur, maar van politieke afvaardiging en van politieke beloning.
Men doet dat om een coalitie die niet bij elkaar hoort, bij elkaar te houden. En dat heeft nooit gewerkt en zal nooit werken. Het is kiezen tussen de topscorer, de minst gepasseerde doelman en de negen beste spelers, met in het achterhoofd, dat er publiekslievelingetjes tussen kunnen zitten, die makkelijker stadionkaartjes verkopen. Of drie spelers van Leo Victor, drie spelers van Robin Hood, die spelers van Transvaal en twee spelers van Voorwaarts oproepen, omdat er afgesproken is, samen te werken. En bij onder andere Canawaima, TAS en VKI, heeft dit tot de exact soort kuikens geleid als men kan verwachten. Vicepresident Rusland stelde al voor, dat bijscholing nodig was, en het dagje is gehouden. Iets is beter dan niets. Maar het geeft het typisch politiek denken weer, dat men de camera’s van volkscommunicatie in de snaveltjes van de kuikens duwt voor een dagje en denkt dat de samenleving nu gelooft, dat men werkelijk eieren kan leggen en uitbroeden. Effectief toezicht bestaat uit gevraagd en ongevraagd adviseren, maar daarnaast vooral uit integriteit en begrip van de operaties, toezien op de financiën en de doelstellingen en of het gevoerde beleid juist, gepast en regelmatig verloopt. Dit vereist kwaliteiten die niet binnen een dagje, een week of in de leer bij staf en directie, aangeleerd worden.
De president en de vicepresident kunnen nog ten halve keren en sommige van de groene papaja’s en verrotte manja’s, plaats laten maken voor werkelijke deskundigen. Ze kunnen, als dat te veel gevraagd is, de politiek benoemden vragen om zich luisterend op te stellen en door hun respectievelijke wetenschappelijke bureaus, mede te laten begeleiden. Maar deze valse start trekt men niet recht met een peptalk of een fotoreportage.
The post TOEZICHT (LEREN) HOUDEN ..

...