Teleurstelling

door

MONSIEUR JEANETTE / Christio Wijnhard

Langer dan een jaar ben ik niet meer zo actief op sociale media. Wat een rust! De beginjaren van dit fenomeen heb ik meegemaakt. Toen was het geweldig. Nu ben ik er flink van afgekickt. Alles is makkelijk te manipuleren. Te veel stemmingmakerij. Te veel geschreeuw en te weinig wol. Zo voelt het. Soms krijg ik nog wel flarden te horen via mijn vriendenkring. Daarom weet ik dat ik weer wat mensen heb teleurgesteld. Ach jee, wat een verdriet.

Dat ik mensen teleurstel is geen nieuw fenomeen. Gewoon door te zijn wie ik ben is voor sommigen al een teleurstelling. Dat is hun last om te dragen. Waarom ik er toch over schrijf? Weet ik niet. Het is warm. De zon brandt. Het licht verblindt me. Ik vind het vooral grappig dat mensen teleurgesteld zijn wanneer je iets zegt of doet dat niet strookt met hun mening. Geeneens hun mening. Het gaat om het beeld dat zij hebben gevormd over jou. Wederom is dat hun last om te dragen.

Soms is het zo dat mensen teleurgesteld zijn wanneer je met sommige mensen geassocieerd wordt. Dan ben je meteen slecht of begrijp je er niets van. Was alles maar zo simpel. Voor mezelf heb ik besloten dat ik het een eer vind. De andere kant van het verhaal is namelijk dat ik iets beteken voor die mensen. En dat ik het waardeer dat zij de moeite nemen om uit hun bed te stappen en de tijd nemen om duidelijk te maken dat ik ze heb teleurgesteld. Dankjewel voor de moeite.

Natuurlijk ben ik zelf ook wel eens teleurgesteld geweest in anderen. Dat gebeurt niet zo vaak. Die paar keer dat ik teleurgesteld ben, was ik dat ook in mensen in wie ik goede hoop had. De laatste is onze president. Eigenlijk ben ik meer teleurgesteld in haar communicatie-orgaan. Dat doet niet echt een goede job want binnen een jaar is haar imago ten negatieve veranderd, terwijl ze vast wel goede dingen zal doen. Ook in diverse ministers ben ik teleurgesteld. Omdat ze geen goed werk afleveren.

Ik ben ook teleurgesteld in het feit dat racisme weer de kop opsteekt. Dat witte mensen weer dom uit hun nek beginnen te lullen over bruine mensen. Of dat sommige indianen tot voor kort, toen er geen geld aan te verdienen viel, geen moer te zeggen hadden over inheemse grondenrechten. Maar nu flink zitten te graaien uit de potjes of goede sier ermee maken. Even zinloos om daar teleurgesteld over te zijn. It makes more sense dan teleurgesteld zijn in mensen omdat ze een hand hebben geschud die jou, misschien terecht, geklapt heeft. Weet je, misschien kunnen we onze teleurstelling beter bewaren voor het feit dat inheemsen nog steeds geen grondenrechten hebben.-.

christiowijnhard@gmail.com