SWM kampt met schuld van SRD 700 miljoen

door

De Surinaamsche Waterleiding Maatschappij (SWM) kampt met een forse financiële achterstand, terwijl het huidige watertarief nog altijd aanzienlijk onder de kostprijs ligt. Dat zegt SWM-directeur Clifton Lienga in gesprek met Dagblad .. Volgens hem heeft de situatie directe gevolgen voor de ruimte die het bedrijf heeft om noodzakelijke investeringen en onderhoud uit te voeren.
Lienga stelt dat de schulden van de SWM aan crediteuren, momenteel ongeveer SRD 700 miljoen bedragen.
Daartegenover staat een bedrag van circa SRD 300 miljoen aan uitstaande vorderingen van het waterleidingbedrijf. Van dat bedrag neemt de overheid volgens de directeur, ongeveer SRD 100 miljoen voor haar rekening.
Een belangrijk probleem is volgens Lienga het verschil tussen de kostprijs van drinkwater en het tarief dat consumenten betalen. ‘’De tarieven zijn vanaf 2021 gefaseerd verhoogd, maar zijn nog steeds niet volledig op kostendekkend niveau’’, aldus Lienga.
Hij verduidelijkt dat de kostprijs van een kubieke meter drinkwater, afhankelijk van de berekening en de meegenomen afschrijvingen, aanzienlijk hoger ligt dan het huidige tarief. De kostprijs ligt volgens Lienga rond de SRD 90 per kubieke meter, terwijl het tarief rond SRD 41 ligt. ‘’Met het huidige tarief wordt nog niet eens de helft van de kostprijs gedekt’’, zegt Lienga. Volgens hem wordt onvoldoende zichtbaar wat de financiële consequenties zijn van het jarenlang subsidiëren van de werkelijke kostprijs van drinkwater. De directeur benadrukt dat consumenten vooral merken wanneer er geen of onvoldoende water uit de kraan komt, maar dat de achterliggende financiële problemen veel minder zichtbaar zijn.
Onderhoud onder druk
Volgens Lienga heeft het tekort aan financiële middelen ook gevolgen voor het onderhoud van het leidingnet. Wanneer een waterleidingbedrijf onvoldoende middelen heeft, wordt het moeilijker om verouderde leidingen tijdig te vervangen en noodzakelijke onderhoudswerkzaamheden uit te voeren. Als voorbeeld noemt hij de wijk Flora, waar bewoners regelmatig klagen over bruin of verkleurd water. In delen van het gebied liggen volgens hem, nog asbestcementleidingen.
Bij onderhoudswerkzaamheden aan dergelijke oude leidingen bestaat het risico dat deze verder beschadigd raken. Vervanging van slechts een klein deel is dan niet altijd voldoende; complete leidingtrajecten kunnen moeten worden vernieuwd.
Lienga stelt dat SWM daardoor voor een dilemma staat: het bedrijf moet de drinkwatervoorziening betaalbaar houden, maar heeft tegelijkertijd voldoende inkomsten nodig om het netwerk te onderhouden en te vernieuwen. Het gaat volgens hem niet om winst maken, maar om een kostendekkende exploitatie. Een financieel gezond waterleidingbedrijf zou volgens de directeur, in staat moeten zijn om zijn eigen bedrijfsvoering, onderhoud en investeringen te financieren. “Water is een mensenrecht”, benadrukt Lienga. De overheid heeft volgens hem de verantwoordelijkheid ervoor te zorgen dat iedereen toegang heeft tot drinkwater, maar tegelijkertijd moet het waterleidingbedrijf voldoende inkomsten ontvangen om de dienstverlening op peil te houden.
The post SWM kampt met schuld van SRD 700 miljoen ..