SWM-directeur: ‘Kostprijs water sterk gestegen door import en wisselkoers’

De kostprijs van drinkwater is de afgelopen jaren sterk gestegen. Volgens Clifton Lienga, directeur van de Surinaamsche Waterleiding Maatschappij (SWM), wordt de stijging vooral veroorzaakt door hogere importkosten, de wisselkoers en internationale ontwikkelingen.
De SWM is voor een groot deel van haar operationele benodigdheden afhankelijk van import. Chemicaliën, onderdelen en andere materialen moeten uit het buitenland worden gehaald. Volgens Lienga zijn deze producten de afgelopen jaren aanzienlijk duurder geworden.
Daarbovenop kwam de sterke depreciatie van de Surinaamse dollar. Waar de wisselkoers eerder aanzienlijk lager lag, liep die in de afgelopen jaren verder op. Hierdoor werd het volgens Lienga, voor de SWM steeds duurder om dezelfde producten en materialen aan te schaffen. Ook de oorlog tussen Rusland en Oekraïne heeft volgens de directeur, een rol gespeeld. Internationale prijzen stegen, waardoor producten die de SWM nodig heeft, nog verder in prijs stegen.
Tegelijkertijd bleef de prijs die consumenten voor water betaalden volgens Lienga lange tijd achter bij de werkelijke kostprijs. Hierdoor ontstond volgens hem, een groeiend financieel probleem binnen het waterbedrijf. Voorheen werd de watertariefstructuur volgens Lienga grotendeels door de overheid bepaald. De overheid ondersteunde de sector daarnaast via onder meer staatsleningen, subsidies en fiscale faciliteiten. Volgens Lienga veranderde dit beleid na 2020. De financiële ondersteuning werd verminderd, terwijl de kosten voor de SWM juist opliepen. Het gevolg was dat het waterbedrijf steeds moeilijker zijn operationele verplichtingen kon nakomen. ‘’We kregen geen geld om dingen te doen”, stelt Lienga.
Om de financiële druk op te vangen, besloot de SWM volgens de directeur ook met leveranciers afspraken te maken over betalingsregelingen. Crediteuren werden uitgenodigd voor gesprekken en kregen de verzekering dat hun vorderingen zouden worden betaald, maar soms niet volledig en niet onmiddellijk. ‘’Ik ga je wel betalen, maar niet nu”, beschrijft Lienga de afspraken die met leveranciers werden gemaakt. In plaats van een volledige maandelijkse betaling werd bijvoorbeeld een deel betaald, terwijl de rest later zou worden voldaan. Volgens de directeur was deze aanpak noodzakelijk om de bedrijfsvoering draaiende te houden en tegelijkertijd te voorkomen dat de schuldenpositie van het waterbedrijf verder zou verslechteren. De discussie over de watertarieven werd uiteindelijk opnieuw op de agenda geplaatst. Volgens Lienga werd besloten de tarieven periodiek aan te passen om het verschil tussen de kosten en inkomsten geleidelijk te verkleinen.
The post SWM-directeur: ‘Kostprijs water sterk gestegen door import en wisselkoers’ ..

...