Suriname neemt deel aan prestigieuze erfgoedmissie in VS

door

Tekst Tascha Aveloo

Beeld  Santish Singh

PARAMARIBO — “Cultureel erfgoed vormt de basis van identiteit, verbindt generaties en vertelt het verhaal van een samenleving”, meent directeur en conservator van Stichting Surinaams Museum, Santosh Singh. Vanuit die overtuiging nam hij recent drie weken deel aan het prestigieuze Internationaal leiderschap programma in het kader van het 250 jarig bestaat van de Verenigde Staten (VS), dat ging over behoud en viering van cultureel erfgoed. Singh, archeoloog en erfgoeddeskundige, was als enige deelnemer uit Suriname die voor dit internationale leiderschapsprogramma geselecteerd. Hij was ingedeeld in het internationale thema programma ‘behoud en viering cultureel erfgoed’. Hierin werkten ongeveer dertig erfgoedspecialisten uit verschillende werelddelen samen aan actuele vraagstukken rondom erfgoedbeheer, musea, archeologie, educatie en publieke betrokkenheid. “Het was echt een mooie ervaring. Ik heb veel gezien en veel ideeën opgedaan”.

‘Vaak denken we bij erfgoed aan monumenten of archeologische objecten. Maar erfgoed is veel meer dan dat.’

Erfgoed centraalHet International leiderschapsprogramma van het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken geldt al meer dan tachtig jaar als het belangrijkste professioneel uitwisselingsprogramma van de VS. Deelname is uitsluitend mogelijk op voordracht van een Amerikaanse ambassade. Er is geen open sollicitatieprocedure. Voor de speciale editie die in het teken stond van 250 jaar Amerikaanse onafhankelijkheid, werden wereldwijd 192 professionals geselecteerd. Zij werden verdeeld over verschillende thematische groepen, variërend van democratie en journalistiek tot cultuur en erfgoed. “De delegaties hebben gedurende drie intensieve weken, een breed scala aan musea, universiteiten, overheidsinstellingen, erfgoedinstellingen en culturele organisaties bezocht, zoals het Smithsonian Institution en het National Museum of American History.” De bezoekers hadden ruim gelegenheid om te praten met conservatoren, onderzoekers, beleidsmakers en diplomaten. “Daarbij stonden meestal thema’s als cultureel leiderschap, publieksbereik, collectiebeheer, internationale samenwerking en de maatschappelijke betekenis van erfgoed centraal”.

Levende bronDe deelnemers reisden door verschillende regio’s van de Verenigde Staten, waaronder Washington D.C., Philadelphia en New Orleans, waar geschiedenis, identiteit en stedelijk erfgoed zichtbaar samenkomen. Ze bezochten ook Grand Teton National Park, de historische Mormon Row en Yellowstone National Park. “ Tijdens die bezoeken werd het echt duidelijk dat het juist de combinatie van cultureel en natuurlijk erfgoed, laat zien dat erfgoed niet uitsluitend bestaat uit gebouwen of museumcollecties, maar ook uit landschappen, ecosystemen en plaatsen die het collectieve geheugen van een samenleving vormgeven. Singh noemt deze brede benadering een van de meest belangrijke inzichten die het programma bood. “Vaak denken we bij erfgoed aan monumenten of archeologische objecten. Maar erfgoed is veel meer dan dat. Het omvat ook verhalen, landschappen, tradities, talen en de waarden die een samenleving doorgeeft aan volgende generaties. Erfgoed is geen verzameling objecten uit het verleden; het is een levende bron die richting geeft aan de toekomst. Die visie heeft dit programma alleen maar verder versterkt.”

Professionals uit tientallen landen wisselden ervaringen uit over de uitdagingen waarmee zij in hun eigen land worden geconfronteerd.

Onschatbare waardeNaast de inhoudelijke sessies stond ook de ontmoeting tussen de deelnemers centraal. Professionals uit tientallen landen wisselden ervaringen uit over de uitdagingen waarmee zij in hun eigen land worden geconfronteerd, variërend van klimaatverandering en digitalisering tot de bescherming van kwetsbaar erfgoed en het vergroten van maatschappelijke betrokkenheid. Singh stelt dat daarin de grootste kracht van internationale uitwisselingsprogramma’s schuilt. “Wanneer professionals uit verschillende culturen elkaar ontmoeten, ontstaat er meer dan kennisuitwisseling. Er ontstaat wederzijds begrip, vertrouwen en een internationaal netwerk dat ook na afloop van het programma blijft bestaan. Dat is van onschatbare waarde, zeker voor een land als Suriname, dat beschikt over een uitzonderlijk rijke culturele én natuurlijke erfenis.” Voor de Surinaamse erfgoedsector ziet hij belangrijke kansen. “De kennis en inspiratie die ik heb opgedaan en de contacten die in heb gelegd, wil ik inzetten om bij te dragen aan de verdere professionalisering van onze musea, het archeologisch onderzoek en het behoud van ons cultureel én natuurlijk erfgoed. Tegelijkertijd heb ik met trots Suriname mogen presenteren aan collega’s uit de hele wereld. Ik hoop dat deze internationale verbindingen in de toekomst zullen uitgroeien tot concrete samenwerkingen waarvan ook ons land kan profiteren.” Met zijn deelname vertegenwoordigde Singh niet alleen Suriname binnen een internationaal netwerk van erfgoedprofessionals, maar bracht hij ook de rijkdom en diversiteit van het Surinaamse erfgoed onder de aandacht van een wereldwijd publiek. Daarmee onderstreept deze deelname dat investeren in cultureel erfgoed niet alleen een investering is in het verleden. “Maar het gaat vooral om investeren in de identiteit, kennis en internationale positie van toekomstige generaties.”.-.