Suriname heeft geen carnavalscultuur zoals Trinidad

door Steven Seedo

PARAMARIBO — “We kennen geen uitgesproken carnavalstraditie zoals sommige Caribische eilanden die wel hebben. Onze feestcultuur heeft zich, door onze geschiedenis en multiculturele samenleving, op een andere manier ontwikkeld en een eigen vorm gekregen”, zegt Ifuela aan de Ware Tijd. Zij is een van de landgenoten die jaarlijks naar Trinidad gaan om het feest te vieren.

Onder andere daar wordt dit uitbundige kleurrijke culturele feest vlak voor de vastentijd groots en intens beleefd. Net als voorgaande jaren trokken ook nu groepen Surinamers er naar toe. Door social media, het gemakkelijk kunnen reserveren van vliegtickets en accommodaties, trekken veel Srananman er naar toe.

“Mensen in Suriname voelen zich mogelijk minder vrij om de uitgesproken kostuums te dragen. Op Trinidad kijkt niemand vreemd op of veroordeelt elkaar niet met blikken van ‘hmmm, dit en dat“

Met geschiedenis verbonden

Stephany denkt dat carnaval vieren in Suriname wel mogelijk is, maar niet op het niveau van Trinidad. Dat komt volgens haar vooral omdat het geen diepgeworteld onderdeel is van de Surinaamse cultuur. “In Suriname heerst nog veel taboe rondom kostuums en kleding zoals die op Trinidad worden gedragen. Voor Suriname is carnaval vooral iets leuks: gezelligheid, entertainment en samen plezier maken. Op Trinidad gaat carnaval veel dieper. Het is verbonden met hun geschiedenis en vindt zijn oorsprong in een donkere periode uit het verleden.”

Ook DJ Milz on the beat heeft onlangs genoten vooral van de socafeesten, de muziek en de energie. “Carnaval is voor mij meer dan alleen een feest. Het gaat om cultuur, geschiedenis, expressie en een gevoel van verbondenheid. Het is een hele belevenis die verder gaat dan alleen dansen en plezier maken.”

Wandelmars

Ricardo die op het tweelingeiland is geboren, woont en werkt al langer dan twintig jaar in Suriname. Elk jaar reist hij met een groep Surinamers naar Trinidad voor de échte carnaval ervaring. Volgens hem zou het veel vergen om datzelfde gevoel en diezelfde vrijheid hier te bereiken. “Mensen in Suriname voelen zich mogelijk minder vrij om de uitgesproken kostuums te dragen. Op Trinidad kijkt niemand vreemd op of veroordeelt elkaar niet met blikken van ‘hmmm, dit en dat’. Iedereen laat elkaar in zijn of haar waarde en viert samen in volledige vrijheid.”

Ook Santoucha is net terug uit Trinidad. Ze vindt het bijzonder om te zien hoe het hele land in de carnavalsstemming is. “Winkels, radiostations, noem maar op: alles ademt carnaval. Als toerist voel je de sfeer al op de luchthaven. Je merkt echt dat het diep leeft binnen de Trinidadiaanse cultuurcultuur. Dat geeft je zin om het land steeds weer te bezoeken.” Volgens haar kan Suriname hier wel van leren, maar dan met een evenement dat echt leeft binnen de eigen cultuur en niet met iets dat simpelweg wordt overgenomen. “Carnaval leeft niet binnen onze cultuur, maar de wandelmars bijvoorbeeld wel. Laten we dat gevoel weer terugbrengen.”