SURINAME, EEN RIJK LAND VOOR EEN BEPAALDE GROEP

Een samenleving, en in het verlengde daarvan een economie, organiseert zich op de lange termijn intern. Dat kan op heel veel verschillende manieren, en in de laatste vierhonderd jaar, lijkt er een voorkeur te zijn ontstaan voor de democratie en de rechtsstaatgedachte, in ieder geval op papier.
Omdat wij als land het staatkundige daglicht zagen onder een democratisch en rechtsstatelijk moederland – in ieder geval, nogmaals, op papier – begonnen wij als republiek met dat idee in het achterhoofd. We hadden daarvoor, tijdens de verzelfstandiging van het binnenlands bestuur, al enige ervaring met zowel de democratie als de rechtsstaatgedachte, op papier althans, en de resultaten waren niet baanbrekend. Nog geen volle regeertermijn later, vervielen wij in een dictatuur en de sporen daarvan zijn sociaal, politiek en economisch tot op de dag van vandaag niet uitgewist. Sterker nog, de dictatuurgezinden hebben het voor het zeggen. En zij zijn niet dol op de rechtsstaatgedachte, gezien het feit dat zij daar al vanaf hun aantreden, als eersten aan wilden tornen. Of wij een arm of rijk land zijn, een arm of rijk land kunnen zijn of een arm of rijk land behoren te zijn, begint daarbij. Meer nog dan wat in de bodem zit of wie de bodem — in socialistische termen — bewerkt, zijn de rapportcijfertjes die je als land aan economisch bezit en economische groei kan laten zien vooral het resultaat van hoe je samenleeft, hoe er bestuurd wordt en wat je doet met wat je hebt.
Een recente, opvallende analyse bracht naar voren dat sedert de onafhankelijkheid ongeveer USD 40 miljard door onze grondstoffen is gegenereerd. Onze staatsschuld bedraagt vandaag de dag ongeveer een kwart van dat bedrag. Wij hebben dus USD 50 miljard in rook doen opgaan met een kleine half miljoen inwoners. Suriname is, ondanks een toerismesector die nog in de kinderschoenen staat, de thuisbasis van meer dan vijf luxehotels. De wagenparken in villawijken en buurten met slagbomen, tellen vrijwel ieder luxe voertuig dat op deze aardkorst wordt gefabriceerd. Privéhelikopters zijn te boeken en waterscooters en plezierbootjes kleuren op vrijwel iedere zonnige zondagmiddag de horizon, van het stuwmeer tot de rivierbochten van Commewijne. Wij leveren middelbare scholieren van minstens vijf privéscholen in groten getale af bij iedere universiteit in de Nederlandse Randstad en in Florida. Velen van hen verblijven in huur- of koopappartementen met tientallenduizenden aan borgstelling in valuta op buitenlandse rekeningen.
Wij hebben een golfbaan, tennisbanen, padelbanen, spa’s en hammams. Suriname is dus een rijk land voor een bepaalde groep. Aan de keerzijde van die medaille sterven kinderen door een gebrek aan couveuses, terwijl privéklinieken als paddenstoelen uit de grond rijzen. Baby’s tuimelen uit bed en verdrinken in woningen die onder water lopen, omdat pompen niet onderhouden of gerepareerd zijn. Huishoudens slapen in shiften, omdat er meer personen onder één dak verblijven dan er slaapplekken zijn. Wij hebben onze samenleving dus ingericht op extreme rijkdom en extreme armoede. Een deel daarvan is democratisch en rechtsstatelijk door de mazen van de wet gesijpeld, een ander deel is inherent aan een rechtsstaat die door dictatuur wordt onderbroken. Een deel daarvan vloeit voort uit de moedeloosheid en het stigma rond partijpolitiek. Maar het meest kenmerkende is, hoe wij dagelijks het onacceptabele accepteren en het onverteerbare verteren.
The post SURINAME, EEN RIJK LAND VOOR EEN BEPAALDE GROEP ..