Surinaamse verzetsheldin krijgt foyer Amsterdam naar zich vernoemd

door

AMSTERDAM — De Surinaamse verzetsheldin Elisabeth ‘Betty’ Margaretha Bergen krijgt een blijvende plek in het hart van de Amsterdamse democratie. Het college van burgemeester en wethouders van Amsterdam heeft de gemeenteraad officieel voorgesteld om de foyer van de centrale raadszaal in het stadhuis naar haar te vernoemen. Met dit besluit sluit de zaal aan bij andere ruimten in het stadhuis die zijn vernoemd naar verzetshelden en krijgt de Surinaamse bijdrage aan het anti-naziverzet de langverwachte erkenning.

Het initiatief is een direct uitvloeisel van het adviesrapport ‘De route naar herstel’. Dit Amsterdamse programma omvat tien prioriteiten om heling en herstel te bevorderen rondom de hedendaagse doorwerking van het slavernijverleden. Eén van die speerpunten is het zichtbaar maken van onderbelichte zwarte geschiedenis in de openbare ruimte.

“We vergroten hiermee de representatie van zwarte gemeenschappen en tonen hun onmisbare bijdrage aan de geschiedenis van de stad én het Amsterdam van nu”Wethouder Araya Sumter

Erkennen heldendaden

Wethouder Araya Sumter (Diversiteit & Inclusie) benadrukt de historische waarde van de vernoeming: “Door de foyer bij de raadszaal naar Betty Bergen te vernoemen, erkennen we haar heldendaden in het verzet. We vergroten hiermee de representatie van zwarte gemeenschappen en tonen hun onmisbare bijdrage aan de geschiedenis van de stad én het Amsterdam van nu.”

Het herstelprogramma waar de vernoeming onder valt, is gekoppeld aan een toekomstgericht fonds. Amsterdam stelt tot ten minste 2040 jaarlijks 2,5 miljoen euro beschikbaar om samen met betrokken gemeenschappen invulling te geven aan erkenning en herstel. De vernoeming van de raadszaalfoyer vormt daarin een gedenkwaardige mijlpaal voor de Surinaamse gemeenschap.

(lees verder onder de )

Betty Bergen. [: privécollectie]

Betty Bergen werd op 29 mei 1905 geboren in Suriname, als kleinkind van een geassimileerde Jood en een ‘mulat’ dienstbode. Ze werd al jong wees en als tiener veelvuldig misbruikt. Dat weerhield haar er niet van toch twee opleidingen af te ronden. Vervolgens ging ze naar Amsterdam, waar ze een baan vond als verpleegster. Ze trouwde in juni 1940, maar werd al snel weduwe. Tijdens de Duitse bezetting nam zij met gevaar voor eigen leven deel aan het verzet. Vanuit haar woning bood zij een veilig onderduikadres aan negen Joodse medeburgers, onder wie drie jonge kinderen. In juni 1944 werd ze na verraad gearresteerd en gedeporteerd. Ze overleefde op wonderbaarlijke wijze de gruwelen van de concentratiekampen Vught, Ravensbrück en Dachau. Vier van haar onderduikers overleefden de oorlog eveneens. Haar kampervaringen knakten haar wel, maar braken haar niet. Haar verhaal werd enkele jaren geleden verteld in het boek ‘Tante Betty’ van haar familielid Michal Nobach-Bergen en kwam ook aan bod in de documentaire over Surinaamse verzetshelden. Er werd zelfs een theaterstuk over haar gemaakt. Betty Bergen overleed op 4 oktober 1983 in Amsterdam.