Surinaamse nationaliteit aan diaspora wereldwijd

door

INGEZONDEN

Opeenvolgende regeringen zijn niet van plan geweest de Surinaamse nationaliteit toe te kennen aan de diaspora wereldwijd. In de Wet tot regeling van het Surinamerschap en Ingezetenschap (1975) kan men in artikel 8 lezen dat bij naturalisatie 200.000 gulden verschuldigd is. Over verlening van de PSA-status kan men lezen in een andere wet, Wet ter vaststelling van de status Personen van Surinaamse Afkomst (PSA-wet). Deze Wet draagt de handtekeningen van de NDP, ABOP en PL.

Met de PSA-status kan men echter niet alle rechten ontlenen die verbonden zijn aan het Surinamerschap. Zo verkrijgt men geen stemrecht, moet men betalen om Suriname binnen te treden, kan men geen vermogen verkrijgen waarvoor het Surinamerschap vereist is.

“Het toekennen van de Surinaamse nationaliteit aan de totale diaspora overal in de wereld zou niet alleen meer getuigen van lange termijn denken, maar ook van inclusie”

Het Surinamerschap kan men wel verkrijgen door naturalisatie. De president heeft een presidentieel prerogatief tot verlening van de Surinaamse nationaliteit op grond van de wet en wel van vorenvermelde wet. Dit betreft echter slechts bepaalde personen en niet de gehele diaspora.

Misschien dat opvolgende presidenten hebben gedacht dat verlening van de Surinaamse nationaliteit aan de totale diaspora minder geld zou opleveren dan toekenning aan individuele leden van de diaspora die hun trouw of sympathie hebben bewezen of die anderszins een bijdrage hebben geleverd. Zo zijn het Diaspora Instituut Suriname (DIS) en het Diaspora Instituut Nederland (DIN) opgezet als investeringsvehikel van de vorige regering. 

PSA, DIS en DIN getuigen echter van korte termijn denken. Het toekennen van de Surinaamse nationaliteit aan de totale diaspora overal in de wereld zou niet alleen meer getuigen van lange termijn denken, maar ook van inclusie. Het creëren van een aparte categorie Surinamers getuigt meer van voortzetting van de verdeel- en heerspolitiek uit de koloniale periode.

Denk aan wat de diaspora te bieden heeft! Denk aan het komend tekort aan geschoolde werknemers voor de olie- en gassector. Bovendien heeft Suriname te weinig inwoners voor een olieproducerend land, zo is gebleken met andere olieproducerende landen. Dat kan men uiteraard ook oplossen door toeristen naar Suriname te lokken evenals investeerders, maar dit fenomeen dat als nation branding te boek staat, kent ook zijn beperkingen wanneer het gaat om nation building, natievorming. Het hemd is nader dan de rok.

Put men voor natievorming eerder buitenlanders die geen enkele relatie met het land hebben of voor Surinamers die er geboren en getogen zijn en hun (klein) kinderen. Bipatridie, dubbele nationaliteit heeft geen verlies tot gevolg van de Nederlandse nationaliteit. Dat kan op grond van het jus soli, het geboortegrondbeginsel. Men verkrijgt de nationaliteit van het land waar men geboren is. Kinderen van diaspora Surinamers verkrijgen die nationaliteit van hun ouders ook. Dat komt omdat Suriname het afstammingsbeginsel volgt. Men verkrijgt de nationaliteit van de ouder(s). Dit jus sanguinis, de bloedband, is overgenomen van Nederland bij de onafhankelijkheid van 1975. Surinamers, waar ook ter wereld, bedenk wat uw positie is en laat u niet wijsmaken met iets wat niet in uw belang is, maar slechts in dat van politici die niet verder kijken dan hun neus lang is en alleen het eigen belang van hen, familie en vrienden voor ogen hebben!

Rinaldo van Rhemen

De redactie van de Ware Tijd stelt lezers in de gelegenheid stukken in te zenden ter publicatie. In principe worden alle ingezonden artikelen opgenomen, tenzij de inhoud schadelijk, kwetsend of beledigend is voor derden. Stukken die worden geplaatst komen niet noodzakelijkerwijs overeen met de mening van de Ware Tijd. De redactie behoudt zich het recht voor om stukken niet te plaatsen, of in te korten of te redigeren zonder dat die uit hun context worden gehaald.