STRIJD VS TEGEN DRUGS EIST MINSTENS 107 DODEN IN CARIBISCH GEBIED

door

Sinds september 2025 heeft de Amerikaanse militaire campagne tegen drugstransporten in het Caribisch gebied en de Oostelijke Stille Oceaan, minstens 107 levens geëist. Elk van deze slachtoffers is een naamloos cijfer in de statistieken van Washington, maar achter die cijfers schuilt menselijk leed dat steeds duidelijker zichtbaar wordt aan de kusten van Latijns-Amerika en de Caribische eilanden. Drones, door de Verenigde Staten geprezen als precisiewapens, hebben een schaduw over de regio gelegd: een schaduw van angst, onzekerheid en juridische vraagtekens. Vorige week werd bekend dat de CIA een drone-aanval uitvoerde op een onbemande aanlegsteiger in Venezuela, vermoedelijk gebruikt om drugsbootjes te lanceren. Daarnaast werd een cocaïneproductiefaciliteit getroffen.
Volgens de Colombiaanse president Gustavo Petro lag de aanval nabij Maracaibo en zou de faciliteit deel uitmaken van activiteiten van de ELN-guerrillagroep, die betrokken zou zijn bij drugshandel langs de grens met Colombia. Het Southern Command van de Amerikaanse strijdkrachten meldde eerder deze week dat hun dertigste aanval op een vermoedelijke drugsboot plaatsvond in de Stille Oceaan, waarbij twee mannen om het leven kwamen. Voor Washington is dit een rechtvaardige strijd tegen kartels die de nationale veiligheid bedreigen. Maar critici en internationale juridische experts waarschuwen dat de aanvallen waarschijnlijk niet voldoen aan internationale maritieme wetgeving. Het respect voor soevereiniteit en het recht op leven lijkt hierbij ondergeschikt aan strategische doelen.
De 107 slachtoffers laten zien dat de menselijke kosten van deze operatie hoog zijn en onvoldoende worden erkend. De impact van de operaties is niet beperkt tot abstracte statistieken. Aan de kust van het Colombiaanse schiereiland La Guajira spoelen menselijke resten en delen van een vaartuig aan. Lokale vissers melden rookpluimen en explosies op zee. De dreiging wordt gevoeld van Colombia en Venezuela tot de Nederlandse Caribische eilanden, zoals Aruba en Curaçao, waar vissers steeds minder veilig zijn tijdens hun werk. Dit is een oorlog die niet alleen kartels treft, maar ook onschuldige burgers en die de dagelijkse levens van mensen in de regio op het spel zet. Het aantal doden en de zichtbare gevolgen van de operaties, roepen fundamentele vragen op over macht en verantwoordelijkheid. Wie draagt de morele en juridische rekening voor deze slachtoffers? Tot welk punt mag een land buiten zijn grenzen opereren in naam van veiligheid? En hoe wordt het internationaal recht gehandhaafd als deze operaties plaatsvinden in een grijs gebied van maritieme grenzen en soevereiniteit?
De 107 doden laten zien dat de oorlog tegen drugs niet onschuldig is. Terwijl Washington de campagne rechtvaardigt als een veiligheidsmaatregel, betalen de regio en haar burgers een hoge prijs. Het is tijd dat er niet alleen cijfers worden geteld, maar ook verantwoording wordt afgelegd. Drones mogen efficiënt zijn, maar de menselijke tol is reëel en zichtbaar. De wereld kan niet langer wegkijken. Inmiddels is met de invasie van 3 januari 2025 het dodental niet meer te overzien. Noch de Verenigde Staten, noch Venezuela waagt zich vooralsnog aan een inschatting van het aantal levens dat verloren gegaan is bij de bombardementen.
The post STRIJD VS TEGEN DRUGS EIST MINSTENS 107 DODEN IN CARIBISCH GEBIED ..