Stichting Mulokot: ‘Drinkwater Lawagebied extreem vergiftigd’

door

“Water is leven. Maar in het Lawagebied is water een risico geworden.” Met die woorden reageert André Verhoogt, managing director van Stichting Mulokot, op de nieuwste onderzoeksresultaten naar de waterkwaliteit in het Lawagebied. Wat het onderzoek blootlegt, noemt hij “diep verontrustend en onacceptabel”.
Na eerdere bevindingen waarin werd vastgesteld dat de bodem rond goudmijnen biologisch dood is, richtte Stichting Mulokot haar onderzoek op de Lawarivier, een levensader voor de Wayana gemeenschappen in het gebied. De resultaten zijn ronduit schokkend: het water dat dagelijks wordt gebruikt om te drinken, koken en baden, blijkt zwaar vergiftigd.
Wat je niet ziet, is wat je ziek maakt
“Je kunt naar een rivier kijken en denken, dat het water redelijk helder is”, zegt Verhoogt. “Maar wat je niet ziet, is wat je lichaam binnendringt.”
Uit laboratoriumanalyses en de deskundige interpretatie van Sharmaine Artist MSc, blijkt dat de concentraties van zware metalen op meerdere meetpunten extreem boven internationale veiligheidsnormen liggen. Kwik, arseen, lood en cadmium,  stoffen die bekend staan om hun giftige en vaak onomkeerbare effecten op het menselijke lichaam, zijn in het water aanwezig in hoeveelheden die elke veilige grens overschrijden.
“Dit zijn geen kleine afwijkingen”, benadrukt Artist. “We praten over duizenden keren boven wat als veilig wordt beschouwd. Dat betekent: directe risico’s voor het zenuwstelsel, verhoogde kans op kanker, nierschade en ernstige ontwikkelingsproblemen bij kinderen.”
Maar de chemische vervuiling is slechts een deel van het probleem.
Een onzichtbare vijand
Naast zware metalen, werd ook een extreem hoge bacteriële belasting vastgesteld. Tests tonen de aanwezigheid van E. coli, een duidelijke indicator van fecale vervuiling, terwijl het totaal aantal coliforme bacteriën zo hoog is dat het niet eens meer meetbaar is.
“Als bacteriën niet meer te tellen zijn, weet je dat je met een systeem te maken hebt dat volledig uit balans is”, legt Artist uit. “Dit water is niet alleen onveilig, het is potentieel ook levensbedreigend.”
Leven met onzekerheid
Voor de Wayana gemeenschappen in het Lawagebied is de rivier geen luxe, maar een noodzaak. Een bron van leven. Het is hun primaire bron van drinkwater, voedsel en hygiëne. Alternatieven zijn er nauwelijks.
“Wat betekent het als je niet meer kunt vertrouwen op het water dat je elke dag nodig hebt”, vraagt Verhoogt zich retorisch af “Dan raakt dat alles: gezondheid, voedselzekerheid, waardigheid, toekomst.”
Hij wijst erop dat deze crisis niet op zichzelf staat. De combinatie van vervuilde rivieren en eerder aangetoonde dode bodems creëert een situatie waarin gemeenschappen steeds minder mogelijkheden hebben om zelfstandig te overleven.
Stichting Mulokot benadrukt dat onmiddellijke actie noodzakelijk is. De organisatie roept op tot directe levering van schoon en veilig drinkwater aan de getroffen dorpen, evenals onafhankelijk en diepgaand vervolgonderzoek naar de bronnen van deze extreme vervuiling.
“Het zorgwekkende is dat sommige van deze waarden moeilijk te verklaren zijn,” zegt Verhoogt. “Dat vraagt om transparantie en internationale aandacht.”
Hij benadrukt ook de bredere verantwoordelijkheid: “Suriname heeft zich gecommitteerd aan internationale afspraken zoals het Minamata-verdrag. Deze cijfers laten zien dat we daar nog ver van verwijderd zijn.”
Waar water vergiftigd is, wordt ongelijkheid vergroot
In verband met Wereldwaterdag op 22 maart krijgt de boodschap van stichting Mulokot een extra, grimmige dimensie. Dit jaar staat Wereldwaterdag in het teken van “Water en Gender”, met de oproep dat gelijkheid groeit waar water stroomt. Voor de Wayana vrouwen aan de Lawarivier is de realiteit echter het tegenovergestelde. Het zijn de vrouwen die dagelijks met dit water in aanraking komen. Zij putten het water om te koken en te drinken; zij wassen hun kinderen ermee en ze dragen de zorg als fa-milies ziek worden van de vergiftiging. Terwijl de wereld oproept tot gelijkheid door water, worden onze vrouwen geconfronteerd met water dat hun gezondheid en toekomst vernietigd. Wereldwaterdag zou voor ons een dag van actie moeten zijn, niet van symboliek.
 De rivier als spiegel
Voor Verhoogt is de boodschap van het onderzoek duidelijk en dringend. “Een rivier liegt niet,” zegt hij. “Wat we hier zien, is het resultaat van jarenlange druk op een ecosysteem door goudwinning. Een systeem dat nu signalen afgeeft dat het de grens heeft bereikt. Dit is een realiteit waarin onze mensen vandaag leven. En als we nu niet ingrijpen, betalen zij daar morgen de prijs voor.”
The post Stichting Mulokot: ‘Drinkwater Lawagebied extreem vergiftigd’ ..