Stichting Betheljada in nood: ‘We zijn nog net niet op het punt om te gaan protesteren’

door

Tekst en beeld Valerie Fris

PARAMARIBO —  Het water staat tot de lippen voor huize Betheljada; een opvangtehuis voor mensen met een complex meervoudige beperking. Zo laat directeur Kavita Mohan weten aan de Ware Tijd. Basisbehoeften zoals pap, brood, pampers blijken steeds moeilijker aan te schaffen. Op de subsidie die de overheid zou moeten storten, kan het tehuis niet rekenen. Die wordt volgens Mohan vaker laat gestort en dan gaat het om slechts een klein deel van de benodigde middelen. Daarom heeft het tehuis vrijdag een fundraisingsactiviteit georganiseerd.

Het publiek kan handgemaakte werkjes kopen, plantjes, snuisterijtjes maar ook snacks. “We zijn nog net niet op het punt om te gaan protesteren. Maar het gaat helemaal niet goed. Als het zo goed zou gaan zou ik niet genoodzaakt zijn om een fundraising te organiseren. We hopen een klein gaatje hiermee te dekken”, zegt de directeur emotioneel.

“De jongen lag al vier jaar in het ziekenhuis en zijn familie kijkt niet meer naar hem om en ze zijn ook niet te bereiken”

Zwaarder

Het opvangtehuis dat bijna 47 jaar bestaat telt zestig bewoners en is de enigste in heel Suriname voor meervoudig beperkte personen. “We leven op donaties en de afgelopen jaren nemen deze steeds af maar dat betekent niet dat de kosten minder worden. Ik moet personeel betalen, voeding, pampers, onderhoud van het gebouw en terrein. Het wordt steeds zwaarder waarbij je elke keer moet afwegen of je zal werken aan onderhoud van het gebouw of moet er pap en pampers worden gekocht”, legt Mohan de situatie uit.

Voor haar is sluiten of opdoeken geen optie omdat zij de enigste soort opvang zijn voor deze groep. Er zijn volgens Mohan zelfs bewoners die 1 maal 24 uur zorg nodig hebben, waarvan de familie niet in beeld is. De directeur wijst een jeugdige aan die drie dagen geleden uit het ziekenhuis is overgebracht naar Betheljada. De jongen lag al vier jaar in het ziekenhuis en zijn familie kijkt niet meer naar hem om en ze zijn ook niet te bereiken. “De mensen hebben niet gevraagd om in deze toestand geboren te zijn maar ze zijn nog steeds deel van de samenleving en ze hebben recht van bestaan ook al kunnen ze niet praten of bewegen, ze zijn hun eigen individu en burger van het land”, pleit Mohan.

Salarissen personeel

Om het tehuis feilloos te kunnen runnen heeft de directeur op maandbasis SRD1,5 miljoen nodig. Personeelskosten drukken ook zwaar en daarom heeft zij herhaaldelijk aan de overheid gevraagd om de salarissen van het personeel op zich te nemen. “De donateurs willen wel investeren in projecten maar niet in het betalen van personeelskosten maar ik heb personeel nodig. Sommige bedrijven geven donaties in natura en dat kunnen we zeker goed gebruiken maar voor het betalen van het personeel heb ik ook financiën nodig”, laat Mohan weten.

Het tehuis telt ongeveer zestig personeelsleden en daarbij zijn ook meegenomen de verzorgers, ondersteunende diensten en kantoorpersoneel. Wie het tehuis graag wil ondersteunen kan met hen in contact treden. Ook vrijwilligers kan het tehuis goed gebruiken, vult Mohan aan.

Directeur Kavita Mohan staat bij de handgemaakte werkjes die worden verkocht als onderdeel van de fundraisingsactiviteit van het tehuis.