STEEDS DEZELFDE GEZICHTEN

In ons land worden loyalisten beloond, terwijl kundige mensen die kritisch durven te zijn, vaak worden overgeslagen. Hebben we dan niets geleerd van het verleden? Het accommoderen van partijmensen tot in de kleinste hoekjes van de politiek heeft, van wat ooit een instrument van structuur en vooruitgang had moeten zijn, een systeem gemaakt waarin politieke vriendjes elkaar bevoordelen. Politiek was ooit bedoeld om mensen met know how te kiezen, die leiding konden geven en beslissingen konden nemen die welvaart en groei voor het land en toekomstige generaties konden waarborgen. Vandaag de dag is dit principe volledig verloederd. Wat overblijft, lijkt eerder op een kankergezwel dan op een bestuur. Bepaalde partijen functioneren als een soort sekte, geleid door figuren wier invloed allesbehalve positief is en die de samenleving eerder verder in het moeras trekken dan naar vooruitgang leiden.
Dit betekent niet dat alle leden van zo’n partij vanaf het begin onderdeel zijn van dit kankergezwel, maar wie er eenmaal middenin zit, wordt bijna onvermijdelijk aangetast door het systeem. De geschiedenis leert ons dat dit zelden goed afloopt.
Het resultaat is zichtbaar: posities die bedoeld zijn voor deskundigen worden bezet door mensen wier grootste vaardigheid het likken en pleasen van partijleiders is. De inkomsten van het land worden niet op prudente wijze besteed, maar vaak op een manier zoals in een bananenrepubliek, waar zelfs instellingen zoals FAI, onderwerp van onderzoek zijn vanwege vermoedelijke malversaties. Het ergste is dat je telkens weer dezelfde gezichten terugziet. Alsof er geen nieuwe mensen zijn met een goed stel hersenen, die daadwerkelijk een verschil zouden kunnen maken. Ervaring is zeker waardevol, maar zijn we vergeten, wat al deze bekende gezichten nog geen tien jaar geleden hebben gedaan? Is men hun reputatie, handelingen en uitspraken vergeten? Nu lopen ze rond als adviseurs van de president en spelen ze ‘de dokter’ die mee op reis gaat, terwijl een ander wederom bemoeienis krijgt met het onderwijssysteem. Een andere apostel wordt ineens ambassadeur, alsof zijn verleden met al die ‘jonge dames’ volledig is uitgewist. Zelfs de man die zo berucht was binnen het SZF duikt weer op, op foto’s van de Huisartsen Spoedposten die als paddenstoelen uit de grond lijken te rijzen, zonder een behoorlijk kostenplaatje of een haalbaarheidsstudie voor het duurzaam voortbestaan daarvan. Het is geen wonder dat intellectuelen zich steeds minder met politiek willen bemoeien. Politiek is synoniem voor degradatie geworden. Wie de politiek ingaat, moet zich mentaal voorbereiden om te vergaderen met mensen met een beperkte woordenschat, een smalle blik en een oppervlakkig denkvermogen. Wie wil er immers samenwerken met iemand als Kawtere en zijn broer, of met figuren die denken dat hun ministeriële titel hen boven de wet plaatst? Soms lijkt het bijna wenselijk hen eraan te herinneren: over vijf jaar ben je het niet meer.
Ons land verdient beter. Het is tijd dat kundigheid weer telt, dat intellect en ervaring boven politieke loyaliteit worden gesteld, en dat degenen die werkelijk in staat zijn het land vooruit te helpen, de kans krijgen dat ook te doen. Alles wat daartegenin werkt, helpt ons land helaas verder de verdoemenis in.
The post STEEDS DEZELFDE GEZICHTEN ..

...