SOLVABILITEIT – Suriname

Solvabiliteit is een toestand dat iemand of een onderneming, in staat is aan al zijn of haar geldelijke verplichtingen, te voldoen. Dat wil zeggen, dat we eigenlijk allemaal in staat zouden moeten zijn, om aan onze maandelijkse verplichtingen te voldoen of kunnen voldoen. Maar de realiteit geeft aan, dat velen daartoe niet in staat zijn. We leven thans in een land en tijd, dat velen zelfs moeite hebben hun maandelijkse geldelijke verplichtingen op een juiste wijze na te komen. Zo hebben we aan het einde van de maand de betaling van de nutsvoorzieningen, de huur, de voeding, het transport, het dagelijkse onderhoud van het gezin, kortom, de vaste lasten. Zowel in de gewone huishoudingen, als de staatshuishouding en de particuliere sector, zien wij dat zich ernstige problemen voordoen binnen de zogeheten solvabiliteit. Voldoende inkomsten om dat allemaal te bekostigen, worden steeds moeilijker en dat is al zeker vijftien jaar het geval. Ernstige financiële tekorten doen zich overal voor.
Door de verdiensten binnen de publieke en particuliere sector, die al jaren niet echt een significante stijging laten zien, is het vaak niet goed mogelijk behoorlijke salariscorrecties toe te passen, terwijl onze nationale munt zwak blijft en vaak genoeg ook nog een depreciatie ondergaat. Deze depreciatie heeft prijsstijgingen voor goederen diensten tot gevolg en zet het bestedingspatroon van vooral de ‘kleine’ man onder zware druk. Binnen de publieke sector bestaat de mogelijkheid tot aanmerkelijke salarisverhogingen voor de werknemers ook nog maar nauwelijks, zonder de inflatie en prijsverhogingen nog verder aan te wakkeren. De publieke sector oftewel de overheid, moet het voor haar inkomsten volledig hebben van inkomsten uit de directe en indirecte belastingen, die nauwelijks of geen stijgende lijn vertonen. Dus is de overheid niet in staat behoorlijke looncorrecties toe te passen. Doet ze zulks wel, zoals ze in het verleden door inflatoire financiering toe te passen, dan zullen de wisselkoersen wederom met raketsnelheden de lucht in schieten en zal het leven voor eenieder, nog ondraaglijker worden. Het huidige kabinet onder leiding van president Simons, moet zich wel een hoedje zijn geschrokken, nadat bij overname, de financiële cijfers hem werden voorgehouden. Bepaald niet een soortgelijk financieel plaatje dat Hoefdraad in 2010, na het afscheid van André Telting, onder ogen werd gehouden. Toen hadden we een wisselkoers van SRD 2.80,- voor de dollar en een monetaire deviezenvoorraad van maar liefst meer dan 700 miljoen dollar.
Dat is na 2013 totaal stukgemaakt door het wanbeleid, gevoerd door de statisticus Gillmore Hoefdraad. Wat er na tien jaar 2010-2020 financieel-economisch en monetair is stukgemaakt, heeft het kabinet Santokhi 2020-2025 zeker niet weer op het juiste spoor kunnen krijgen. De naweeën van het desastreuze beleid van Hoefdraad doen zich nog steeds gevoelen en daar heeft nu het NDP-plus kabinet van Simons, nadrukkelijk ook mee te maken, toch zal ze de rust in de samenleving moeten zien te behouden. Het koekje van eigen deeg wordt nu zeker gepresenteerd en daar zal dit kabinet uit moeten zien te komen. Deze regering zal moeten werken aan een goed werkende solvabiliteit en zich niet pogen te verschuilen achter al hetgeen fout zou zijn gegaan tijdens de regering Santokhi. Dat kabinet moest puin ruimen en heeft zijn taak niet goed volbracht, daar was ook te weinig tijd voor. We denken slechts aan de schuldenberg die Hoefdraad heeft achtergelaten. Die schuldenberg staat nog hemelshoog voor deze regering en ze zal ook aan de aflossing moeten werken, en dat moet zeker niet door nog meer te gaan lenen, in de hoop dat met olie en gas, de zaak wel snel zal worden ingelost. De huidige regering toont tot op heden niet in staat te zijn, solvabeler te zijn of dat te worden. De schulden zijn er nog steeds en hopen zich op. Tal van personen en instanties worden niet op tijd of helemaal niet betaald. Zelfs haar eigen werkers in de onderwijssector die diensten hebben verleend, moeten met acties dreigen wegens achterstalligheid in de betalingen. Vragen om nog meer geduld, terwijl het water o zo velen al zeer geruime tijd aan de lippen staat, is nog maar nauwelijks mogelijk. Dit land heeft meer productie nodig en zal veel meer moeten gaan verdienen. De exportinkomsten moeten zienderogen verbeteren, om meer deviezen te verdienen. Het stimuleren van een gedegen export is ons tot nog toe om tal van redenen, niet gelukt. Zolang we niet meer gaan verdienen en wel in dollars en euro’s, zullen we in deze vicieuze cirkel blijven ronddraaien en zal onze solvabiliteit geen positieve verandering ondergaan.
The post SOLVABILITEIT ..

...