Sociale instellingen waarschuwen voor acute betalingsproblemen en uitblijven beloofde middelen

door

Particuliere sociale instellingen trekken aan de bel over hun verslechterende financiële positie. Volgens vertegenwoordigers van onder meer de Kennedy Stichting, Huize Tyltyl, Therapeutisch Dagcentrum Anniecrèche en Stichting STIGU dreigen ernstige problemen, nu subsidies structureel te laat binnenkomen en een in december aangekondigde eenmalige incentive nog altijd niet is uitbetaald.
De instellingen stellen dat zij namens mensen met een beperking spreken, maar ook de nood van jeugd- en seniorenzorginstellingen onder de aandacht willen brengen, omdat die volgens hen met vergelijkbare problemen kampen. Tijdens de persconferentie dinsdag werd benadrukt dat de sociale instellingen, die volgens hen feitelijk overheidszorg uitvoeren, ontbraken bij recent overleg van president Jennifer Simons met maatschappelijke organisaties.
Volgens de directeur van Stichting Stigesu, Lenny Hardenbol, vallen medewerkers van particuliere sociale instellingen stelselmatig buiten extra financiële maatregelen van de overheid. “Geen extra duizend SRD, nergens doen ze in mee,” werd gesteld. Tegelijkertijd verrichten deze instellingen zwaar en onmisbaar werk, terwijl personeel in veel gevallen onderbetaald is. Er werd aangegeven dat instellingen al blij mogen zijn als zij medewerkers ongeveer SRD 7000 per maand kunnen betalen. In sommige gevallen lukt het slechts om aan het minimumloon te voldoen met steun uit het buitenland.
De kern van het probleem ligt volgens de instellingen bij de subsidievoorziening. Er werd uitgelegd dat de overheid subsidie verstrekt in cliëntgerelateerde en exploitatiegerelateerde vorm. Van 2012 tot 2023 zouden die bedragen SRD 27 per dag voor cliëntgerelateerde subsidie en SRD 37 per dag voor personeel hebben bedragen. Per 1 januari 2024 zouden die tarieven zijn verhoogd naar SRD 70 en SRD 85. Ook dat is volgens de instellingen ontoereikend.
Als voorbeeld werd aangehaald dat bij een personeelskost van SRD 50 per uur een werknemer per dag al SRD 400 kost, exclusief sociale lasten. Daar staat volgens de instellingen slechts SRD 85 subsidie per dag tegenover, wat neerkomt op een dagelijks tekort van SRD 315 per personeelslid. Er is volgens hen wel gesproken over een mogelijke verdere verhoging naar SRD 100 cliëntgerelateerd en SRD 250 voor personeel, maar zelfs dat zou nog onvoldoende zijn, zeker als het minimumloon in juni opnieuw stijgt.
Naast de lage subsidiebedragen hekelen de instellingen vooral de trage en ondoorzichtige afhandeling van subsidieaanvragen. Waar eerder in mei of juni al geld beschikbaar kwam na indiening van stukken in februari en maart, gebeurt dat volgens hen nu soms pas in oktober, november, december of zelfs pas in het daaropvolgende jaar. Daarbij zouden het ministerie van Sociale Zaken en Huisvesting (Sozavo) en het miniterie Financiën en Planning elkaar de schuld geven, terwijl de instellingen “daartussen hangen”.
Een van de schrijnende voorbeelden die werd genoemd, is dat een cliëntgerelateerde subsidie van een instelling zou zijn afgewezen omdat er “te veel geld” op de rekening stond. Volgens Hardenbol wordt daarbij geen rekening gehouden met het feit dat instellingen reserves kunnen hebben voor renovaties of voor door donoren geoormerkte projecten, waarvan het geld niet voor salarissen mag worden gebruikt.
Ook werd gewezen op de incentive die in december uit middelen van de begroting van Sozavo zou zijn vrijgemaakt voor instellingen. Alle instellingen zouden toen hun rekeningnummer hebben doorgegeven, maar op 17 maart had nog niemand iets ontvangen. Volgens Hardenbol gaat het om bedragen van SRD 100.000 of SRD 150.000 per instelling, afhankelijk van de instelling. Zij waarschuwen dat dit geld vóór 26 maart 2026 moet zijn uitgegeven of overgemaakt, anders dreigt het verloren te gaan.
“De tijd dringt,” werd gesteld. Volgens de instellingen hebben velen geen geld meer om in maart hun personeel te betalen. Zij riepen daarom de minister van Sozavo, de minister van Financiën en Planning en president Jennifer Simons op om nog vóór 26 maart in te grijpen en de middelen van 2025 over te maken.
Verder deden de instellingen ook voorstellen voor structurele oplossingen. Zo werd gepleit voor een onafhankelijk orgaan dat zich met subsidies bezighoudt, om de bureaucratie en vertraging tussen de ministeries te doorbreken. Ook werd geopperd om personeel van instellingen gefaseerd in ambtelijke dienst te brengen, zodat de exploitatieproblemen deels kunnen worden verlicht.
De instellingen benadrukten dat het hen niet alleen gaat om klagen, maar om overleven. Volgens hen zijn leidinggevenden nauwelijks nog met zorg bezig, omdat zij voortdurend geld moeten zoeken om de organisatie draaiende te houden. Daarbij werd ook gewezen op de zware druk op ouders, die steeds vaker zelf bijdragen moeten betalen, terwijl velen dat nauwelijks kunnen opbrengen.
Er werd een dringende oproep gedaan aan de overheid om niet langer weg te kijken. Als er geen reactie komt, sluiten de instellingen niet uit dat zij de kwestie op hoger niveau zullen aankaarten, onder meer bij internationale organisaties.
The post Sociale instellingen waarschuwen voor acute betalingsproblemen en uitblijven beloofde middelen appeared first on Suriname suriname.