Slachtoffer na veroordeling Kappalani: ‘Vier jaar is weinig’

door

Tekst en beeld

PARAMARIBO — “Ik zei altijd dat het recht zal zegevieren, maar ik vind vier jaar echt te weinig. Toch zullen we ons hoofd moeten buigen voor wat de rechter heeft gezegd.” Dat zei slachtoffer Michel Komproe woensdag na de veroordeling van de populaire artiest Orlando Watts meer bekend als ‘Kappalani’.

Rechter Maureen Dayala legde de dader voor mishandeling een onvoorwaardelijke gevangenisstraf van vier jaar op. Ze besloot ook tot verplichte begeleiding tijdens zijn straf door de dienst Forensische Maatschappelijke Zorg.

“Kappalani vroeg me of ik gangster wilde spelen en of ik kapverwondingen wilde”Slachtoffer Michel Komproe

Verjaardagsfeest

Kappalani werd ruim een jaar geleden bij zijn woning aangehouden, nadat hij kort daarvoor Komproe met een houwer in diens gezicht had verwond aan de Leo Eliazerstraat. “Mijn nichtje was in oktober jarig en we hadden een verrassingsfeestje voor haar”, blikt het slachtoffer terug.

Hij spreekt van een gezellige avond totdat een jongere broer van Kappalani in een woordenwisseling raakte met enkele andere mannen. “Ik ken de beide broers al lang dus ik vroeg de jongere broer om de avond niet te verpesten, maar het te laten voor wat het is”, vertelt Komproe.

Het werd een gehaal en getrek tussen partijen die ontaardde in een vechtpartij. “Ik heb altijd geleerd om niet als eerste te slaan. Maar als iemand me slaat, ga ik je terugslaan, want mi mama no meki kwaku“, zegt Komproe, doelend op het feit dat hij zich heeft verdedigd toen hij werd aangevallen.

Gekapt

Het slachtoffer vertelt dat Kappalani zich plotseling bemoeide met het gevecht en op een onverwacht moment een houwer tevoorschijn haalde. “Hij vroeg me of ik gangster wilde spelen en of ik kapverwondingen wilde”, herinnert Komproe zich.

Nog voordat hij iets kon doen, kapte de artiest hem aan zijn hand en in het gezicht. In eerste instantie had hij niet door dat hij ook in zijn gezicht een diepe wond had. “Ik hoorde de mensen schreeuwen, maar ik wist nog niet precies waar ik was geraakt. Ik dacht dat het alleen in mijn handpalm was.”

Komproe vertelt dat hij meerdere hechtingen heeft gehad en voor lange tijd een trauma had overgehouden aan het geval. “Mijn kinderen herkenden mij niet meer als hun vader”, klinkt hij emotioneel.

Ondanks dit alles blijft het slachtoffer positief, blijkt uit zijn uitspraak: “Het leven gaat verder!”