Situatie luchtverkeersleiding aanpakken

DE RECENTE ONTREGELING van het luchtverkeer heeft pijnlijk blootgelegd hoe kwetsbaar een cruciale sector in Suriname is geworden. Dat een passagiersvliegtuig moest uitwijken omdat de verkeerstoren onbemand was, is meer dan een incident; het is een alarmsignaal. Niet voor niets zijn dinsdag in het parlement scherpe vragen gesteld. Reizigers hebben recht op zekerheid en veiligheid, en die staan momenteel onder druk.

De kern van het probleem is al langer bekend. De luchtverkeersleiding kampt met een ernstig tekort aan gekwalificeerd personeel en werkt met apparatuur waarvan de houdbaarheidsdatum is overschreden. Jaren van uitstel, lapmiddelen en het negeren van waarschuwingen hebben geleid tot een situatie waarin het systeem alleen nog overeind blijft door het inzetten van overbelaste professionals. Dat deze professionals nu aangeven dat de rek eruit is, mag niemand verbazen.

Tegelijk moet het beroep aantrekkelijker worden gemaakt met een marktconforme beloning, duidelijke loopbaanperspectieven en respect voor rust- en hersteltijden

Het spoedoverleg maandag tussen de president en de vakbond laat zien dat de urgentie eindelijk op het hoogste niveau wordt erkend. Dat is hoopgevend, maar gesprekken alleen lossen niets op. Soortgelijke gesprekken zijn tijdens vorige regeringen ook gevoerd. De overheid moet nu laten zien dat ze bereid is structureel in te grijpen. Allereerst door veiligheid boven alles te plaatsen. Dat betekent: geen diensten draaien onder onverantwoorde omstandigheden en geen afhankelijkheid meer van noodoplossingen zoals voortdurende invalbeurten.

Daarnaast is een samenhangend personeelsbeleid onmisbaar. Het hervatten van de opleiding is een stap vooruit, maar zal pas op middellange termijn effect hebben. Tot die tijd moet gekeken worden naar tijdelijke versterking, bijvoorbeeld via regionale samenwerking of het aantrekken van ervaren krachten uit het buitenland. Tegelijk moet het beroep aantrekkelijker worden gemaakt met een marktconforme beloning, duidelijke loopbaanperspectieven en respect voor rust- en hersteltijden.

Ook de technische infrastructuur verdient prioriteit. Moderne luchtverkeersleiding kan niet functioneren met verouderde systemen. Investeren in nieuwe apparatuur is geen luxe, maar een randvoorwaarde voor veiligheid en betrouwbaarheid. Dat vraagt om politieke keuzes en budgettaire discipline, maar de kosten van niets doen zijn vele malen hoger, zowel financieel als in termen van reputatieschade.

Ten slotte is transparantie richting het publiek essentieel. Passagiers willen weten waar zij aan toe zijn en erop kunnen vertrouwen dat lessen worden getrokken uit deze crisis. Het parlementaire debat biedt een kans om heldere afspraken te maken en toezicht te versterken. Als deze gebeurtenis leidt tot echte hervormingen, kan uit de huidige onzekerheid toch een veiliger toekomst voor het Surinaamse luchtruim ontstaan.