Schoolvoeding pilot als basis voor nationaal programma

door

Tekst en beeld Edwien Bodjie

PARAMARIBO — “Wanneer wij investeren in voeding, investeren wij in onderwijs. En wanneer wij investeren in lokale productie, investeren wij in onze economische groei.” Zo sprak Mireille Cramer, voorzitter van de presidentiële ‘Werkgroep Schoolvoeding’, bij de lancering van de pre-pilot van het schoolvoeding project. Dat gebeurde op de G.V. Callenderschool.

Het initiatief gaat verder dan het verstrekken van maaltijden alleen. “Het gaat om onze kinderen, hun gezondheid, hun ontwikkeling, maar ook hun toekomst,” zei ze. Tegelijk raakt het programma ook bredere sectoren. “Het gaat ook over onze boeren, over lokale productie en het versterken van onze eigen economie.”

“De richting is dat we bouwen aan een systeem waarin lokale productie centraal staat in de voorziening van onze scholen en buurten”MireilleCramer

De ervaringen uit de pre-pilot moeten de basis vormen voor een uitgebreidere uitvoering in het volgende schooljaar. Het doel is dat het programma uitgroeit tot een nationaal systeem waarbij alle schoolgaande kinderen worden bereikt. Met de gefaseerde aanpak moet worden voorkomen dat het programma vastloopt in de uitvoering.

Pilot richtinggevend

De lancering markeert het begin van een bredere ontwikkeling waarin voeding, onderwijs en lokale productie met elkaar worden verbonden. De visie daarachter is duidelijk: minder afhankelijkheid en meer gebruik van wat lokaal geproduceerd kan worden.

“De richting is dat we bouwen aan een systeem waarin lokale productie centraal staat in de voorziening van onze scholen en buurten,” aldus Cramer. In de opstartfase werd nog gesproken van een schoolbrodenproject, maar die naam werd aangepast. “In gebieden zoals Sipaliwini leveren we geen broden, maar warme maaltijden zoals rijst, groenten, vis en vlees,” vertelde Cramer.

De huidige pre-pilot moet inzicht geven in wat praktisch haalbaar is. Er wordt gekeken naar productiecapaciteit, voedselveiligheid, logistiek en de acceptatie door leerlingen. Het programma is nog in ontwikkeling. Evaluaties met scholen en leveranciers moeten helpen om het systeem bij te sturen op weg naar uitbreiding.

Bij de opzet zijn meerdere stappen doorlopen, waaronder aanbesteding en selectie van leveranciers. Van de dertig geïnteresseerde bedrijven werden uiteindelijk zes geselecteerd om de levering te verzorgen. Scholen zijn verdeeld in verschillende gebieden, waarbij elke leverancier verantwoordelijk is voor een eigen kavel. Daarnaast is er een werkgroep samengesteld met vertegenwoordigers van verschillende ministeries die toezien op de uitvoering en kwaliteit van het project.

Cramer riep op tot brede betrokkenheid. “Dit is het resultaat van gezamenlijke inzet, dus laten we dit moment niet alleen zien als lancering, maar als het begin van een beweging waarin we bewust kiezen voor onze kinderen en hun toekomst.”

Van productie tot bord

Projectcoördinator Tania Lieuw-A-Soe plaatste het initiatief in een bredere context van systeemverandering. Volgens haar is er bewust gekozen om te bouwen op eigen kracht. “Wat vandaag gebeurt, is dat een wens werkelijkheid wordt.” Ze wees op het belang van de volledige productieketen: van landbouwers en verwerkers tot de mensen die dagelijks de maaltijden bereiden. Binnen die keten is ook nadrukkelijk aandacht voor de rol van vrouwen, die op verschillende niveaus betrokken zijn bij productie en verwerking.Ook van regeringszijde werd het belang van het programma in een bredere context geplaatst.

De minister van Jeugdontwikkeling en Sport, Lalinie Gopal, noemt goede voeding een basisvoorwaarde voor leerprestaties en ontwikkeling. Haar collega van Onderwijs, Wetenschap en Cultuur, Dirk Currie legde de nadruk op toegankelijkheid en gedeelde verantwoordelijkheid. Onderwijs moet voor ieder kind bereikbaar zijn, maar dat vraagt om randvoorwaarden, waaronder voeding en gezondheid. Daarbij is samenwerking met het bedrijfsleven volgens hem onmisbaar.

Mireille Cramer.