Ronald Snijders viert 75ste verjaardag met Bigi Yari-concert in geboorteland

door

Tekst Steven Seedo

Beeld Privécollectie

PARAMARIBO — “Mi kumba tey beri dya. Ik ben in de Hoogestraat geboren. Ik wil dat gevoel van jarig zijn hier beleven”, zegt de in Nederland wonende over de viering van zijn 75ste verjaardag op 8 april. Hij viert deze mijlpaal zondag met een Bigi Yari-concert in het Bastion in Nieuw-Amsterdam.

In het voorprogamma treedt kaseko-jazzgroep Time Out op, met onder anderen Marcel Balsemhof en Wilgo Telting. Ook bassist Jason Eduwaiti, drummer Edson Faebre en toetsenist Ivan Ritveld maken hun opwachting, als leden van de begeleidingsband van Snijders.

De fluitist, componist en etnomusicoloog herdacht eerder in Suriname de honderdste geboortedag van zijn vader, musicus Eddy Snijders, en ook die van zijn moeder Olga Ooft. “Ze zijn er niet meer, maar ik heb hen herdacht. Het voelt prachtig om nu ook mijn eigen verjaardag hier te vieren.”

Muziek om te verbinden

Aan stoppen met muziek maken, denkt Snijders, die al tientallen jaren in Nederland woont, nog lang niet. “Ik doe het omdat ik er ontzettend veel plezier in heb. Het is mijn manier van leven. Ik wil alleen maar meer.” Waar hij zijn energie vandaan haalt, weet hij niet. “Die energie zit in mijn creativiteit.”

Hoewel zijn muziek sterk is geworteld in Suriname, ziet hij zichzelf niet uitsluitend als een Surinaamse muzikant. “Ik ben muzikaal een wereldburger. Ik snoep overal van. Ik hou bijvoorbeeld enorm van Braziliaanse muziek en componeer veel in die stijl. Maar Suriname blijft mijn roots. Dat hoor je altijd terug, vooral als ik swing met mijn fluit.”

Snijders vervolgt: “Muziek is niet het enige om van het leven te genieten, maar het is wel een krachtig middel om mensen te bereiken, te verbinden.”

Voorspoed en tegenslagen

Hij herinnert zich een bijzonder moment in Portugal: “Ik zag mensen musiceren en dacht: ‘hoe bereik ik ze?’ Ik pakte mijn fluit, liep naar ze toe en binnen een paar tellen was ik hun vriend. Ze wilden me niet meer laten gaan.”

Ook dichter bij huis zet hij muziek in om mensen te raken. Zo speelde hij tijdens de jaarwisseling in een volle KLM-vlucht. “Ik liep swingend door het vliegtuig, zong en danste. Je zag het geluk op de gezichten van de mensen. Dat was één van de mooiste dingen die ik heb gedaan.”

Naast successen heeft hij ook tegenslagen gehad. “Niet alles is van een leien dakje af gegaan. Ik heb ook vervelende dingen meegemaakt, zoals discriminatie.” Juist daarom werkt hij aan zijn biografie, waarin hij zijn volledige levensverhaal wil vastleggen. Maar er komen ook een boek over zijn uitgebreide carrière en een gedichtenbundel uit.

Optredens

Internationaal blijft Snijders actief. Op Ketikoti (1 juli) treedt hij op met het Jazz Orkest van het Amsterdams Concertgebouw. Op 11 juli staat hij met zijn eigen band op het North Sea Jazz Festival, waar hij al tientallen keren heeft opgetreden. “Het blijft bijzonder. Het is het grootste indoor jazzfestival ter wereld.” Op 1 augustus is de muzikant te zien op het Kwaku Summer Festival.

Naast zijn muzikale passie is hij maatschappelijk betrokken. Zo maakt hij zich onder meer zorgen over het hoge aantal verkeersongevallen in Suriname. “Dat soort dingen raakt me”, aldus Snijders.-.

Streamer:

‘Ik ben muzikaal een wereldburger, maar Suriname blijft mijn roots. Dat hoor je altijd terug, vooral als ik swing met mijn fluit.’

Onderschrift:

/ privécollectie

Ronald Snijders met Marcel Balsemhof, die zondag ook zal optreden tijdens het Bigi Yari-concert van Snijders, die vandaag zijn 75ste jaardag viert.-.