REGERINGEN VOL MET SOMOHARDJO’S

De verwijten die het Openbaar Ministerie maakt aan het adres van de familie Somohardjo, zijn niet mals. In de vordering aan De Nationale Assemblee om Bronto Somohardjo in staat van beschuldiging te stellen, schetst de staande magistratuur een beeld dat politieke partijen en commentatoren niet onbekend voorkomt. Niet voor de PL, niet voor de familie en evenmin voor andere politieke toppers van alle partijen die in de afgelopen jaren regeerverantwoordelijkheid gedragen hebben. Het proces-verbaal van het justitieel interventieteam heeft het over politieke benoemingen en belangenverstrengelingen, inzet van bewakingspersoneel voor partijpolitieke bijeenkomsten, inzet van technisch personeel voor partijgebouwen, inzet van technisch- en schoonmaakpersoneel voor een eigen supermarkt, gebruik van auto’s, vrachtwagens, tenten, steigers en gereedschappen van de overheid en het negeren van waarschuwingen vanuit de ambtelijke leiding van het ministerie. Een ander gedeelte bestaat uit de rechtstreekse beschuldigingen van het vervalsen van verzamelstaten, overwerkstaten, aanbestedingen en het uitkeren van miljoenen aan opdrachten, waar geen uiteindelijke levering tegenover staat. Aan de eerste verzameling van beschuldigingen zou geen enkele coalitietop uit de afgelopen vijftien jaar in Suriname ontsnappen. Daarnaast heeft het Openbaar Minis-terie nog een behoorlijk zware taak om te bewijzen dat de inzet van zowel personen als goederen, plaats had in de hoedanigheid van ambtelijk personeel en niet in de hoedanigheid van partijleden van de PL.
Misschien vergeet men aan de Limes-gracht de vrijstelling door de president van enkele maanden voor politieke kandidaten, wat betreft hun werkzaamheden namens de overheid. De cultuur van enkele uren ambtenaar en de hele dag lid van een politieke partij, is absoluut geen uitzondering. Wat dat betreft hebben we te maken gehad met regeringen vol met Somohardjo’s, of die nu Bouterse of Santokhi hebben geheten.
Voor de tweede verzameling aan verwijten bestaat geen enkel excuus. Vervalsingen van deze schaal en van deze soort zijn glasharde misdrijven, en de PG is niet spaarzaam geweest in de strafbepalingen die ze in de vordering opgenomen heeft.
De PL is aan alle zijden onder vuur geweest in de afgelopen verkiezingen. De VHP heeft een poging gewaagd Dasai als alternatief en etnische stemmentrekker ongekend hoog te kandideren. De ABOP heeft eerst geprobeerd de PL op te laten gaan in haar eigen partij en daarna de kop geëist van Bronto Somohardjo als minister. Beide voormalige coalitiepartijen hebben aangestuurd op CLAD-onderzoek, spelletjes gespeeld met de timing van bevindingen en ondanks het luttele bewijs hebben zij het nodige gedaan om daarna het Openbaar Ministerie te wijzen in een bepaalde richting. De NDP heeft robuuste kandidering van etnische alternatieven gehandhaafd onder PL’s traditionele achterban en een bloedige strijd om splintergroeperingen gevoerd met zowel de ABOP als met PL zelf. Het evenredigheidsstelsel heeft de etnisch georiënteerde partij voordeel na voordeel gekost. Desondanks kwam de partij ongekend groot uit de verkiezingen, waarin alle rivalen samen de doodskist wilden dichtnagelen. Dat betekende aan de onderhandelingstafel twee ministeries, waaronder de geliefde patronagehaard van Grondzaken, een departement dat ooit speciaal voor die partij in elkaar geknutseld werd. De Front-regering dacht waarschijnlijk bij zichzelf dat gesjoemel met grond een noodzakelijker en kleiner kwaad teweegbracht, dan sjoemelen met alle natuurlijke hulpbronnen, dus grond, hout, goud, bauxiet en olie. De strafrechtelijke onweersbuien aan de horizon voorspellen voor de coalitiepartij weinig goeds. De partij kan redden wat er te redden valt, door de familie die haar groot gemaakt heeft in politieke quarantaine te plaatsen en een nieuwe generatie leiders een nieuwe bestuurscultuur te laten vestigen. Of zij kunnen hun lot blijven verbinden aan een oud en zwaar anker en kijken welk resultaat dat oplevert.

The post REGERINGEN VOL MET SOMOHARDJO’S ..

...