Regentijd!

door

KEVINS KIJK / Kevin Headley

Ik ging even de straat op om snel iets bij de winkel te halen. Net toen het begon te regenen, was prompt het nummer ‘Net Alen’ van Powl Ameerali – het lied is geschreven door Rein Carrot – op de radio te horen. Terwijl de regendruppels langs mijn voorruit gleden en werden weggeveegd door mijn ruitenwissers, zong ik luidkeels mee.

Op het dak hoorde ik razendsnel getik. Enkele druppels slopen via mijn raam naar binnen, maar dat vond ik niet erg. De lichten van de auto’s die langs mij zoefden gaven het moment extra glans. Het was een magisch moment: de combinatie van het nummer en de regen.

“Misschien is dat wat regen werkelijk doet: ze dwingt ons even wat langzamer te leven en beter te luisteren naar onszelf en de wereld”

De regentijd is aangebroken. De afgelopen dagen regent het steeds meer. De zon laat zich nog zien, maar nu moeten we rekening houden met buien die steeds vaker door de dag heen kunnen plaatsvinden en soms langer duren. Een paraplu bij je hebben is dus raadzaam.

De regentijd vind ik zelf bijzonder: overdag een verkoelend effect en in de avond zorgt ze voor een knusse sfeer. Vegetatie groeit sneller en de hemel is vaker bewolkt. Zegen van boven, wordt ook gezegd.

Ik hou meer van zachte regen. Bij de harde regen lopen de straten al gauw onder en veranderen ze in ‘rivieren’. Ik heb vele keren water uit huis moeten scheppen. Wanneer het regent ontstaan ook plotseling files. Het is dan lastig om in onbekende straten te rijden, omdat gaten in het wegdek vaak door de ontstane plassen worden gecamoufleerd.

Als kind hoopte je juist op harde regen. Je kon dan lekker in de regen spelen of ‘baden’. Ik kan me nog herinneren hoe we pakkertje speelden in de regen. Als we buiten de stad waren en in de kreek zwommen, was de regen een bonus. Eerlijk gezegd: af en toe ga ik nog steeds in de regen ‘baden’.

Dus nee, ik heb het over de zachte regen die als een prettig achtergrondgeluid de omgeving voller maakt. Terwijl ik in bed lig, heeft het getik van de druppels op de zinkplaten of tegen het raam een rustgevend effect. Bijna sussend. Ik val dan sneller in slaap. Misschien raakt de regentijd mij daarom zo diep.

Suriname ruikt ook heel anders wanneer het regent: fris, zoet en vooral fruitig. De geur van natte aarde en bladeren, vermengd met asfalt, leidt tot iets bekends en onbekends. Mensen zeggen vaak afspraken af omdat het weer het niet toelaat. Gesprekken worden rustiger, auto’s rijden voorzichtiger en het ritme van de stad past zich aan het vallen van de druppels aan.

Misschien is dat wat regen werkelijk doet: ze dwingt ons even wat langzamer te leven en beter te luisteren naar onszelf en de wereld. De regen herinnert mij ook aan het ongedwongen gevoel van vrij zijn als kind. Dat alles even wordt schoongewassen en we weer verder kunnen. Daarom is het nummer van ‘oom’ Powl mijn favoriete nummer, omdat zijn lied tekst het gevoel van overlevering weergeeft dat ik ervaar wanneer het regent. Saka kon. Sibo kon. Kon kowru mi ati.

headleydwt@gmail.com