Preventie

door

DE MAAND JANUARI is de internationale maand van bewustwording over baarmoederhalskanker. Deze kankersoort ontwikkelt zich langzaam en kan bij vroege ontdekking makkelijk en snel worden genezen. Toch overlijden nog heel veel vrouwen aan deze vorm van kanker.

Wie de berichtgeving van de afgelopen tijd volgt, ziet dat steeds meer aandoeningen die voorkomen hadden kunnen worden, in aantal toenemen. Naast het feit dat bijvoorbeeld baarmoederhalskanker onnodig een doodsoorzaak blijft, hebben we ook te maken met een toename van het aantal geslachtsziekten. De gevallen van gonorroe en syfilis nemen structureel toe, evenals het aantal hiv-besmettingen.

“Suriname heeft bovendien goede ervaringen met het terugdringen van bepaalde ziekten”

Bijzonder is dat iedereen weet dat een gebrek aan voorlichting het probleem is. Voorlichting moet langdurig, consequent en op verschillende plekken worden gegeven om het gedrag in de samenleving te veranderen. Toch wordt nog steeds geen of nauwelijks aandacht besteed aan goede voorlichting.

Suriname heeft bovendien goede ervaringen met het terugdringen van bepaalde ziekten. Zo is het land een van de weinige die geen inheemse gevallen van malaria meer kent. Daarmee heeft ons land laten zien dat consequente voorlichting wél kan zorgen voor gedragsverandering.

Op het gebied van seksuele voorlichting kennen we Stichting Lobi en ook de Medische Zending, die dat voor een deel doet in het binnenland. Toch is veel meer nodig. Suriname heeft een gerichte strategie nodig om dit probleem aan te pakken. Samen met de promotie van anticonceptie en het condoom moeten ook waardevolle gesprekken worden gevoerd met de jeugd en vooral met jongvolwassenen.

De toename van baarmoederhalskanker heeft ook te maken met het op jongere leeftijd seksueel actief worden van jonge vrouwen. Via de nog op te zetten strategie moeten jongeren betere vaardigheden krijgen in het onderhandelen met hun partner. Ze moeten ook nadenken over wat voor soort partner ze willen hebben en wat voor toekomst ze met deze partner willen opbouwen.

Voorlichting moet ook tweedelig zijn: aan de ene kant moet worden gewezen op de gevaren van seksuele activiteit op jonge leeftijd, maar aan de andere kant moeten ook voorbehoedsmiddelen worden aangeboden om jongeren te beschermen. Veel ouders doen echter alsof ze niets zien en denken dat er een mirakel zal plaatsvinden waardoor hun kind niets zal overkomen, ook al vertoont het kenmerkend gedrag.

Ouders en voorlichters moeten kijken hoe de boodschap werkelijk kan worden overgebracht aan de jeugd en welke methode daarbij gebruikt moet worden. Moet voorlichting peer-to-peer zijn, moet het via sociaal-culturele activiteiten en wanneer moet het plaatsvinden? Voor sommige groepen kan dat via internet en in andere gevallen onder de boom of in het buurtcentrum.

En natuurlijk lijkt het veel te gaan kosten, maar de prijs die we nu betalen doordat jongeren behandeld moeten worden voor geslachtsziekten, jongeren begraven moeten worden die overlijden aan baarmoederhalskanker en jongeren die aan aids sterven, is vele malen hoger. Deze jongeren missen we niet alleen als familie en vrienden, maar ook als bouwers aan de toekomst van ons land. Dáár ligt het werkelijke verlies. Preventie is dus meer dan noodzakelijk.