PLOTSELINGE PRIJSVERHOGINGEN LEIDEN TOT MENTALE UITPUTTING

door

 Financiële problemen betreffen allang geen individueel falen meer. Ze zijn uitgegroeid tot een structurele bron van stress binnen gezinnen en vormen een stille aanjager van spanningen, frustratie en psychische klachten. Dat is geen theorie, maar de realiteit, die zich steeds vaker letterlijk voor onze ogen afspeelt. Cijfers hierover zijn moeilijk te vinden, maar de feiten di in politieberichten vermeld staan, spreken boekdelen. Verhogingen volgen elkaar in rap tempo op. Elke nieuwe prijsstijging betekent opnieuw een aanslag op het huishoudbudget. Voor veel mensen is er geen financiële buffer, zij leven van dag op dag. Wanneer basisvoorzieningen plotseling onbetaalbaar worden, is de vraag niet of er iets misgaat, maar wanneer. Hoeveel rek zit er nog in een reeds verpauperde samenleving die voortdurend wordt gevraagd begrip te tonen? De recente verhoging van de kookgasprijzen per 1 december 2025 is illustratief voor een breder probleem. Beleidskeuzes lijken structureel voorbij te gaan aan de dagelijkse realiteit van de burger. In de afgelopen jaren, is op uiteenlopende manieren, direct en indirect, geld uit de zakken van de samenleving gehaald. Steeds opnieuw wordt gevraagd om offers, terwijl de verlichting uitblijft.
Wie al worstelt met stijgende kosten voor voedsel, energie en vervoer, wordt door elke extra verhoging, verder richting mentale uitputting geduwd. Stress slaat om in machteloosheid, en machteloosheid kan gemakkelijk overgaan in ernstige depressie. Ook ziekte speelt hierin een grote rol. Iemand die langdurig ziek is en de zorgkosten niet kan dragen, belandt al snel in een neerwaartse spiraal van financiële zorgen en psychisch lijden.
Natuurlijk ligt een deel van de verantwoordelijkheid bij het individu. Persoonlijke keuzes, planning en veerkracht, spelen een rol. Maar zelfs als men aanneemt dat 70 procent van de problemen op individueel niveau ligt, blijft er nog altijd 30 procent over, waarvoor de samenleving en het beleid verantwoordelijkheid dragen. Dat deel wordt te vaak genegeerd. We staan er zelden bij stil, wat mensen moeten doorstaan om het hoofd boven water te houden. Hoeveel extra banen worden aangenomen, hoeveel maaltijden worden overgeslagen, hoeveel medische klachten genegeerd? Bestaansonzekerheid wordt nog te vaak gezien als een financieel vraagstuk, terwijl het in werkelijkheid ook een sociaal en psychologisch probleem is.
De belangrijke vraag die rijst, is wanneer krijgt de samenleving eindelijk ademruimte? Beleidsmakers kunnen niet blijven rekenen zonder te voelen. Elke keer dat we doen alsof we dit niet doorhebben, valt een persoon in depressie of raakt mentaal uitgeput. Zonder gerichte verlichting, duidelijke communicatie en een menselijkere benadering dreigt financiële druk uit te monden in een bredere maatschappelijke crisis. En die rekening zal uiteindelijk door verreweg de meesten worden betaald.
The post PLOTSELINGE PRIJSVERHOGINGEN LEIDEN TOT MENTALE UITPUTTING ..